"Mehmet Emin Ceylan" sayfasının sürümleri arasındaki fark

değişiklik özeti yok
 
*Dilin ilk sembolik temellerinin manik bir hasta tarafından atılmış olması ciddi bir olasılıktır.
*Uzun süreli fluoxetine kullanımı iskelet sisteminde çoklu kırıklara neden olabilir, osteogenesisde serotenerjik bir mekanizma rol oynar çünkü
*İnferiöritesi yüksek hastalardaki öfke nöbetlerini en iyi uyku kontrol eder
*Bipolar bozukluğukbozukluğa diatezindeyatkınlıkta yıllar yılı biriken bir uykusuzluk vardır. Hastalar yıllar boyuncayıllarca kısa uyurlaruyur ve sonunda biriken uykusuzluk bir eşiği aşarak mani "patlatır"
*Bipolar depresif hastalar aslınamanik bakarsanızbir manikdüşünce kognisyonformu taşırlar, sadeceama bunu uygulamaya sokacak enerjiden yoksundurlar, yakınma bundandır
*DirençliTedaviye dirençli depresif hastalarda sanıldığının aksine aynı gruptan özellikle de trisiklik antidepresiflerin kendi içindeki kombinasyonu önemli derecede yarar sağlar
*Narsisistler depresyon yaşama potansiyeline sahip değildirler, o yüzden depresyon yaratacak kayıpları olduğunda depresyonu atlayarak doğrudan psikoza geçerler
*Erişkin tip otistikleri şizofren hastalardan ayıran önemli özellik birincilerin hemen daima hedonik bir doyum yaşadıkları kompulsif ritüellere sahip olmalarıdır
*Obsesif narsisistlerde hem geniş burun kanatları hem de çok sık burun kaşıma davranışlarına rastladım, spekülatif konuşursak bu onların burun mukozasını irrite eden sert kıllara sahip olmalarıyla mı ilgilidir acaba? Araştırmaya değer bir konu.
*Davranış beyni değiştirir, psikoterapi dahil
*Organizma geri bildirimlerle çalışır, açlık, tokluk, cinsel doygunluk geri bildirim esaslı olarak iş görür, psikiyatrik bozukluklarda ise psikolojik geri bildirim bozulmuştur
*Psikopatolojinin tamamı enerjinin sakınımı kanununun bozulmasından ibarettir
*Nöropil(sinir dalları) sayısını en erken arttırıp, en erken azaltan bölge işitme merkezidir, duyma o yüzden insan için herşeydir
*Zihin kuramı gelişmemiş kişide matür bir benlik kurulumundan söz edemeyiz
*Bir insan kendine karşı bir başkalaşım gerçekleştirdiği an benliğini kurar, kendinin içinde kaldığı durumda benlik geliştirecek bir ayrışmadan söz edemeyiz. Nöronların bir üst organizasyona ihtiyaç duyması için bir alt organizasyonu iyi biçimde tamamlamaları gerekir. Sinir hücreleri, nükleuslar, pleksuslar, bölgesel organizayonlar, loblar, hemisferler ve nihayet beyin kendi iç organizasyonunu iyi biçimde tamamlar ve sonrasında benliğe gereksinim duyar. İnsanın benliğini kurması ve "ben" demesi çok iyidir, çünkü ancak bu durumda tabiatın zorlamalarından kurtulmuş olur
*Psikiyatrik bozukluklar açısından azınlıkların daha seyrek ve fakat daha şiddetli ve uzun ataklar geçirdikleri yönünde bulgular var; bu sanırım kişinin hem riskli yaşam olaylarından uzak durduğunu hem de zor koşullarda kendi potansiyelini sonuna kadar kullandığını gösterir ki, hastalandığında da kişi artık kullanacak potansiyelinin kalmadığı inancıyla kendini bırakır.
*Rahatlık fizyolojik olarak "danger signal" den kurtarıp kendini otomatik olarak "safety signal"e bırakmakla geliyorsa, mutluluk "safety signal" arayarak değil, "danger signal" ihtimalini azaltarak sağlanır.
*Klinikte yalnızca duygudurum bozukluklarında değil, neredeyse bütün bozukluklarda düşük dozda da olsa bir anti epileptik eklemek tedaviye ek katkı yapıyor, acaba psikiyatrik bozuklukların hemen tamamı bir elektriksel bir dezorganizasyonla beraber mi ilerliyor.
 
<br> <ref>Ceylan ME, Araştırma ve Klinik Uygulamada Biyolojik Psikiyatri I. Cilt I. Kitap Şizofreni (2005) ISBN 975-6125-02-0</ref><ref>Ceylan ME Araştırma ve Klinik Uygulamada Biyolojik Psikiyatri I. Cilt II. Kitap Şizofreni (2005) ISBN 975-6125-03-9</ref><ref>Ceylan ME, Türkcan A Araştırma ve Klinik Uygulamada Biyolojik Psikiyatri II. Cilt I. Kitap Alkol ve Madde Kullanım Bozuklukları (2003) ISBN 975-95382-0-2</ref><ref>Ceylan ME, Türkcan A, Araştırma ve Klinik Uygulamada Biyolojik Psikiyatri II. Cilt II. Kitap Demans (2006) ISBN 975-95382-0-2</ref><ref>Ceylan ME, Yazan B, Araştırma ve Klinik Uygulamada Biyolojik Psikiyatri III. Cilt Anksiyete Bozuklukları (2000) </ref><ref>Ceylan ME, Oral T, Araştırma ve Klinik Uygulamada Biyolojik Psikiyatri IV. Cilt Duygudurum Bozuklukları (2001) ISBN 975-95382-0-2</ref>
Anonim kullanıcı