"Jean Baudrillard" sayfasının sürümleri arasındaki fark

değişiklik özeti yok
İşte ekran-total budur. Tehir ve çarpıtmaların yinelemeleri üzerine kurulu atrofik ve mutant arketiplerin yeniden hortlayarak zuhretmiş kokuşmuş mezarlığında devinimleri ve debelenmelerinin başdöndürücü hızlarda sahnelendiği ve kendi etini yediği bir smülasyon, contemporary(modern) çağın rem-düşleri hızındaki muazzam imgesel değiş-tokoş ve dönüşüm tempolarında insanın insansal yanlarının temporary(geçici) bir şekilde askıya alındığı, alı konulduğu ve belkide kronikleşerek geri dönüşsüz onulmaz yaralar ve hasarlar aldığı çok-kültürlü transparan(?!) Bir çağ, bir terminal-kader anı-tarihin sonu, bir termınatıon!... Zavallı bir elımınatıon-selectıon-eletıon ve serperatıon. Bir taraftan sınıfsal/oluşsal/düşsel ve istemsel ayrıksılıkları birbirine yakınsatan, yanaştıran yanaşma-ırgat değerler-değerlemeler, ımıtatıon-yapay ortak ikonlar ve bir taraftan da bireyi kendi kalbinin yalnızlığına sado-mazohistik duygulanımlar ve fetişistik semtomlarla bireyin eksik yanlarının bir diyeti ve arınması olarak transseksüel geçişimlerle hapseden bir bireyleşme. Aynılarşmalar-birleşmeler, farklılaşmalar ve ayrıksılaşmalar yabanileşmeler ehlileşmeler içiçe geçmiş pis kokular salımlayan kesif ve kaotik bir foseptik çukuru yaratıyor modern habitat-ekoniş ve söylemlerin dümen suyunda. Bu suyun pek de kanasıya içilesi bir yönü olmasa gerek. Antik yunan ve arkaik insan soyununun araya durduğu ve yaratmaya çalıştığı ab'ı hayat yaşam suyu ve hayat iksiri temin eden su; bu smulatif oluşların gerçekleştiği kullanılmış-pasif ve edilgen yanmış ekzoz ürünlerinin, nesnelerin, metaların ve simgelerin, ikonların içinde tepine durduğu ve kapitalistik hegemonyanın türettiği değerler ve normlar olan tepkime-etkileşme reaksiyonlarının gerçekleştiği sanal çöp konteynırının dibine sızan zehir-zemberek irinli su-ucubesi olmasa gerektir. Bir tarafta; masal-mitos ve anlatılarda insanın ütopik iyiler ve yarı-tanrısal yaşam formuna geçmeyi düşlediği ve dolayısıyla onu deneyimleyen ve içe alan birey-toplum ve uygarlığa onurlu-barışsever ve tanrısal bir ayağa kalma ve evren içerisinde şairane bir ereksiyon kalkış can-hayat ve enerji veren yaşam iksiri su... Diğer tarafta da bu suyun cadı kazanına girmiş hilkati gerisin geriye çevrilmiş yozlaşmış ve dejenere türevsel formasyonu ve onu yaratan formülasyonu veren kapitalist hegemonya ve smülatif yaşamsallıklar... Bu; postmodern çağın türettiği kaotik devingenliklerin zincirleme ve kontrol edilemez tepkimelerinden dışkılama-ekzoz yoluyla insanın temel değerlerinin kültür-uygarlık ve insan formunun çekirdeğinin gah fisyona(parçalanma-ayrıksılıklar) ve gah da füzyona (birleşme-aynılaşma-erime) uğrayarak bir atom bombası gibi patlatıldığı tabloyu ve bu smülatif dünyanın, kapitalist ideanın kurguladığı bu kokuşmuş laboratuarı ve kokuşmuş petri kabındaki dünyadaki radyasyona uğrayarak kirletilen mutantlara ucubelere ölgünleştirip yılgınlaştırılarak çevrilen havanın dağların ormanların toprağın su kaynaklarının kültürel manevi kaynakların çekirdeklerinin parçalandığı tahrip ve tahrif edildiği içiçe geçtiği ve birbiri içinde kaotik bir şekilde eridiği ara felaket tablolarını öne sürmektedir. Ratıng patlamaları ve değerlerin tüketimsel mecralarda üretim-tüketim bandları ve mecralarında konsonmasyona çıkarıldığı bu çağda cosmosun ucube bir takliti olarak sahnelenen homo-cosmoıc bıg-bang'de patlama neticesi açığa çıkan kaotik yoğunluk çeşitlilik ve devingenlikte belirlenimsiz etkileşmelerle ortaya çıkan teknoloji-değer ve iletişim elementleri tepkimelerinin pasif ürünleri olarak açığa çıkan su(su: burada su metaforu kapitalistik hegemonyanın dümen suyunu anıştırmaktadır. Öyle ki dümen suyu sistemin normları-düşleri-ülküleri-kuralları ve normlarını temsil etmektedir. Yaşamın üzerine kurulacağı yeni kurallar ve normlar digesinin oluşturduğu yeni kodon-dna'lar, kaideler); insan formunun onursal bir erektilliği ve doğanın öz çocuğu olarak gezegen üzerinde barışsever bir ayağa kalması -erkinliği- değil tam tersi tepe taklak devrilerek yerle bir olması ve dolayısıyla non-erektil bir duruma gelmesi ve ölümdür. Fırtına öncesi ya da sonrası sütliman olmuşluk yani kaotik devinimler, patlamalar sonucu kemale ererek değil bozunup dejenere olarak yok oluşun simgelendiği bir felaket ve ölümle gelen tabu la rassa alan...sütliman olmuşluk...
 
* Aşağıdaki taslak-yazı jean baudrıllard'a tarafımdan 28 mayıs 2006 tarihinde gönderilmiş ve vefatına kadar yazışmalarımız sürmüştür. Ali Barış KAPLAN (alibariskaplan@mynet.com) İ.Ü. RADYO-TELEVİZYON SİNEMA doktora öğrencisi.
1. Henüz labaratuvar olan doğada ve yine onun izlerini taşıyan ancak evrenin rutin yapısında biricik annomali ve sapkın nitelikler gösteren edimlerimizle doğa için onun kurguladığı random gibi görünen kontrollü bir devinim parçasıyız.
Jean baudrıllard'a göre; “aynı arzu ancak kendine benzer bir ötekinde kendisini yansıtabilir.” O halde evren bize benzer olmasaydı, kendimizi ona nasıl yansıtabilir. Ve kendimizi yine ondan nasıl okurduk? ( determinasyonumuz böylesi nasıl olurdu?)
Bu deneyde kontrol unsurları tabiat ve isan dışından varolan tüm evrensel öğeler iken kontrolsüz (kontrol unsuru/ faktörü olmayan) diğer öğeeler ise bizleriz.
O halde hepimiz aynıyız. Hepimiz evreniz, ensest minyatür evrenler. Evrenin organları.....
Acaba özgürlük hangi öğe için tanımlanabiir bir varlık ya da hiçliktir.hiçlik ise mesele yok. Tüm unsurlar paraxsileri ile var. Biz de bu özvaraoluşun kontrolsüz faktörleri olarak özümüzü kontrolsüz olan yapısı ağırlıklı ve yoğunluklu olarak kontrollü öğeler olan doğa öğeleri içerisinde bir başka evren, indsan yapısı bir dünya, - yapay- doğa ve simülasyon, olarak büyük bir oyun biçiminde ( içizimizde ve dışımızda) yeniden kuruguluyoruz, üretiyoruz.bu tarihsel süreçiçerisinde, farklı biçimlerde ama ama aynı zöde olageldi.
Tarih aynı yemeği bir daha yedirmeyebilir. Ama aynı yemeğin hayaletini türevsel formalarda defalarca yedirmekten de vazgeçmez. Bunlar da (defalarca yedirilecek olan türev öğünler) hormanlu olabilir ya da olmayabilir, mineralce zengin olabilir ya da fakirdir ve bu da sonuçta süreçler içerisinde insan formunun çeşitli biçimlerde varoluşunun ve belki de yok oluşun başlangıcını süreğen kılar. Yokoluşun başlangıcı olacak öğün de; hormanlıu, yapay ve mineralli, mutasyonal-mutant olanı olsa gerek...
Toıtem zamanlardan putperest zamanlara onndan ( semavi) dine sanayi devermine ve son olarak da bilişim dünyası olan günümüze kadar versiyon simülasyaonlar haline geldi.
Ego ülküleri, kolektif tüm üst uzlaşımsal ya da düşsel dilekler; eskilerde kendini symposiumlarda, agoralarda, tiyatrolarda, apollon ve sair tapınaklarda, dua-adak-şükür-yakarış-inisiasyon-katarsis mahallerinde, uzaklarda referans sisteminin dışlarında inziva oasislerinde hira'da, tur'da ve sair pek de tekin olmayan arkaik iletişim arkları ve erektil transmisyon mecraları olan doğal-höyüklerde-yükseltilerde; insansal-oyun ve avuntunun bu nesnel düzlemlerinde, ve insan formunun cosmos karşısında doğa içerisinde yine onun varoluş biçimlerinden modellenerek ve öykünerek nedensellendirilmiş bambaşka bir oluş olarak kendine özgü determinasyonlarında ereklenerek bir erk olarak kültürünün maddi yordamlarında belirmesiyle bunların türevsel iz düşümlerinin manevi kültürel öğeler üzerinde ambivalent ve aktarımsal karakterde yineleme-zorlanımı ve tekerrüre dayalı bir şekilde yankılanmasıyla transkuantal araç=simge(imge) ve dolayısıyla dil(kurt deliği) üzerinden destansı anlatılar, masallar, mitoslar, gelenek-görenek üzerinden tehir etme karmaşası üzerine öbeklenen bir insan formu ve uygarlık gelişmiştir. Oluşumuz, tehir(feragat: süperego ve kolektif tin aktarımı)-transformasyon+tekerrür ve dolayısyla farklı bir zamansal ve etkileşimsel sıralama bağıntısı -ya da en iyisi fonksiyonu diyelim- ile cosmotik süreçlerden ayrıksı olarak doğanın adeta aforoz edilmiş evlatları olarak doğadan bağımsız ancak kendi normlarına bağımlı ve bundan ötürüdür ki doğadan azad edilmiş bir şekilde özgür ancak kendi faraziyeleri, yormaları, kuralları, kaideleri ve toplum-uygarlık yasalarına zorunlu olarak uyumlu, bağımlı ve işte bu nedenledir ki (toplumsal ve) kendi kendinin kölesi olarak çok katmanlı yapay bir uzay-örüntüsü olarak belirmekte ve arketipolojik zorunluluksal varoluşsal formülasyonlardan-şema ve imgelerden asla sıyrılamayarak cosmosun, kendisinin ve eskilerin hayaletleri, gölgeleri ve bunların yeniden üretilmiş hortlamaları üzerinden katma-değerli bu nedenle de sembolik olan çok yörüngeli-boyutlu yapay bir uzay kurmakta ve bu boyutlar kıvrılarak kendi üzerine çökmektedir(tekerrür). İnsanın ve uygarlığının,insan ne yaparsa yapsın, en uzak analojiler bile kosmotik aklın yinelemelerini ve varoluşsal formlarını gösterimleyeceğini anıştırmaktadır. Atom ve yörüngelerine-orbitallerine, çekirdeğe, iyonlaşma enerjisine, yıldız oluşumlarına, nötrinolara, beyaz cücelere, kara deliklere, atarcalara baktığımızda gerek mikro kosmosda ve gerekse makro kozmosda olanların ve temel devinimsel şemaların insansal düzlemde yakın ya da uzak yansıları ve yankılarını hayranlıkla hep beraber müşahade etmekteyiz. Varoluşumuzun sonuçlarının düşünceleri(ideleri-gölgeleri-imajinasyonları yani sembolleri-katma değerleri ve dolayısıyla soyutlamaları) deneyimleniyor. Yeniden bir metazfik bir algının eşiğine getirdi, bizi yine tüm edimlerimizle faraziyelerimiz.
Doğanın bir parçası ve vekili olan bizler en azından onun (doğanın) maddesel niteliklerinin türevlenimini bedenlerimizde taşıdığımızdan mental ve piskolojik dünyamız da bu nesnel yapımız ve kollektif tin üzerinden kurulduğundan ötürü; bu durum bizi bunun hakikat olduğu sonucuna götürüyor.
gerçeklik ve nesnel varoluş aslında olduğu gibi yerinde duruyor... Ah şu anlam yüklemelerimiz katma-değer yaratımımız ve tehirsel varoluş, aktarımlarımız ve kabullere, faraziyelere, yanlış inanlara dayalı anlayışlarımız ve yanılsamalarımız olmasa... Ama o zaman da bir başka yaratıktan söz etmemiz gerekirdi, insanın insansal yanları kendini ötekilerden ayıran ve ıraksatan bir baş belası olmak yanında aynı zamanda horoik bir trajedi içinde kendi kendisinin ütopik ve jeneratif kurtarıcısı olma kodonları-kodları-ülkü ve ütopyalarını da ambivalent ve düal bir kuruluşta içinde-içselliğinde-inner cosmosunda taşımaktadır -barışsever-birleştirici ereksellikler barındıran bir kolektif tin katmanı ve insan formunun ulaşmayı ahirete bıraktığı bir en üst yörünge yaşamı ve iyiler dünyası olarak- denilebilir, her ne kadar bu kodonun sorunsuz işletilmesi olanaksız imiş gibi görünse de...
 
İşte ekran-total budur. Tehir ve çarpıtmaların yinelemeleri üzerine kurulu atrofik ve mutant arketiplerin yeniden hortlayarak zuhretmiş kokuşmuş mezarlığında devinimleri ve debelenmelerinin başdöndürücü hızlarda sahnelendiği ve kendi etini yediği bir smülasyon, contemporary(modern) çağın rem-düşleri hızındaki muazzam imgesel değiş-tokoş ve dönüşüm tempolarında insanın insansal yanlarının temporary(geçici) bir şekilde askıya alındığı, alı konulduğu ve belkide kronikleşerek geri dönüşsüz onulmaz yaralar ve hasarlar aldığı çok-kültürlü transparan(?!) Bir çağ, bir terminal-kader anı-tarihin sonu, bir termınatıon!... Zavallı bir elımınatıon-selectıon-eletıon ve serperatıon. Bir taraftan sınıfsal/oluşsal/düşsel ve istemsel ayrıksılıkları birbirine yakınsatan, yanaştıran yanaşma-ırgat değerler-değerlemeler, ımıtatıon-yapay ortak ikonlar ve bir taraftan da bireyi kendi kalbinin yalnızlığına sado-mazohistik duygulanımlar ve fetişistik semtomlarla bireyin eksik yanlarının bir diyeti ve arınması olarak transseksüel geçişimlerle hapseden bir bireyleşme. Aynılarşmalar-birleşmeler, farklılaşmalar ve ayrıksılaşmalar yabanileşmeler ehlileşmeler içiçe geçmiş pis kokular salımlayan kesif ve kaotik bir foseptik çukuru yaratıyor modern habitat-ekoniş ve söylemlerin dümen suyunda. Bu suyun pek de kanasıya içilesi bir yönü olmasa gerek. Antik yunan ve arkaik insan soyununun araya durduğu ve yaratmaya çalıştığı ab'ı hayat yaşam suyu ve hayat iksiri temin eden su; bu smulatif oluşların gerçekleştiği kullanılmış-pasif ve edilgen yanmış ekzoz ürünlerinin, nesnelerin, metaların ve simgelerin, ikonların içinde tepine durduğu ve kapitalistik hegemonyanın türettiği değerler ve normlar olan tepkime-etkileşme reaksiyonlarının gerçekleştiği sanal çöp konteynırının dibine sızan zehir-zemberek irinli su-ucubesi olmasa gerektir. Bir tarafta; masal-mitos ve anlatılarda insanın ütopik iyiler ve yarı-tanrısal yaşam formuna geçmeyi düşlediği ve dolayısıyla onu deneyimleyen ve içe alan birey-toplum ve uygarlığa onurlu-barışsever ve tanrısal bir ayağa kalma ve evren içerisinde şairane bir ereksiyon kalkış can-hayat ve enerji veren yaşam iksiri su... Diğer tarafta da bu suyun cadı kazanına girmiş hilkati gerisin geriye çevrilmiş yozlaşmış ve dejenere türevsel formasyonu ve onu yaratan formülasyonu veren kapitalist hegemonya ve smülatif yaşamsallıklar... Bu; postmodern çağın türettiği kaotik devingenliklerin zincirleme ve kontrol edilemez tepkimelerinden dışkılama-ekzoz yoluyla insanın temel değerlerinin kültür-uygarlık ve insan formunun çekirdeğinin gah fisyona(parçalanma-ayrıksılıklar) ve gah da füzyona (birleşme-aynılaşma-erime) uğrayarak bir atom bombası gibi patlatıldığı tabloyu ve bu smülatif dünyanın, kapitalist ideanın kurguladığı bu kokuşmuş laboratuarı ve kokuşmuş petri kabındaki dünyadaki radyasyona uğrayarak kirletilen mutantlara ucubelere ölgünleştirip yılgınlaştırılarak çevrilen havanın dağların ormanların toprağın su kaynaklarının kültürel manevi kaynakların çekirdeklerinin parçalandığı tahrip ve tahrif edildiği içiçe geçtiği ve birbiri içinde kaotik bir şekilde eridiği ara felaket tablolarını öne sürmektedir. Ratıng patlamaları ve değerlerin tüketimsel mecralarda üretim-tüketim bandları ve mecralarında konsonmasyona çıkarıldığı bu çağda cosmosun ucube bir takliti olarak sahnelenen homo-cosmoıc bıg-bang'de patlama neticesi açığa çıkan kaotik yoğunluk çeşitlilik ve devingenlikte belirlenimsiz etkileşmelerle ortaya çıkan teknoloji-değer ve iletişim elementleri tepkimelerinin pasif ürünleri olarak açığa çıkan su(su: burada su metaforu kapitalistik hegemonyanın dümen suyunu anıştırmaktadır. Öyle ki dümen suyu sistemin normları-düşleri-ülküleri-kuralları ve normlarını temsil etmektedir. Yaşamın üzerine kurulacağı yeni kurallar ve normlar digesinin oluşturduğu yeni kodon-dna'lar, kaideler); insan formunun onursal bir erektilliği ve doğanın öz çocuğu olarak gezegen üzerinde barışsever bir ayağa kalması -erkinliği- değil tam tersi tepe taklak devrilerek yerle bir olması ve dolayısıyla non-erektil bir duruma gelmesi ve ölümdür. Fırtına öncesi ya da sonrası sütliman olmuşluk yani kaotik devinimler, patlamalar sonucu kemale ererek değil bozunup dejenere olarak yok oluşun simgelendiği bir felaket ve ölümle gelen tabu la rassa alan...sütliman olmuşluk...
 
 
FRAGMAN I-EPISODE I
 
HUMAN-LAB:
 
En üst laboratuar olan doğada ve yine onun izlerini taşıyan; ancak evrenin rutin yapısında biricik anomali ve sapkın nitelikler gösteren edimlerimizle, doğa için(Doğa’ya göre), onun kurguladığı; random ‘gibi’ görünen “kontrollü bir deney”in parçasıyız.
 
Bu deneyde kontrol unsurları; tabiat ve insan dışında varolan tüm evrensel ‘öğeler’ iken, kontrolsüz (kontrol unsuru/faktörü olmayan) diğer öğeler ise; bizleriz.
 
Acaba özgürlük hangi öğe için tanımlanabilir bir varlık ya da hiçliktir? Hiçlik ise, mesele yok. Tüm unsurlar praxsisleri ile var… Biz de; bu ‘öz’ varoluşun, “kontrolsüz faktörleri” olarak, özümüzü; kontrolsüz yapısı ağırlıklı olan ve yoğunluklu olarak; (Bize göre görece stabil ‘görünen dış-dünya içinde) kontrollü öğeler olan doğa öğeleri içerisinde, bir ‘başka evren’, insan yapısı bir dünya, - yapay- doğa ve simülasyon olarak, büyük bir oyun biçiminde (içimizde ve dışımızda) yeniden kurguluyoruz-üretiyoruz. Bu, tarihsel süreç içerisinde, farklı biçimlerde ama ‘aynı özde’ olageldi.
 
Totem zamanlardan, putperest zamanlara, ondan (Bilhassa Semavi-Göksel) dinlere, Sanayi Devrimi’ne ve son olarak da bilişim dünyası olan günümüze kadar versiyon simülasyonlar halinde geldi.
 
FRAGMAN II-EPISODE I
 
Determinasyonumuz, bütüncüllüğümüz, düşünüşümüz, nedenleri bağlayıcılığımız; hep bu yöndedir.
İnsanın varoluşunu, olayların ve tekil fenomenlerin; hep, ‘toplam’dan etkilenmiş ve O’nu(Veri Evrenini) etkilemiş gibi düşünürüz. Rastlantısal tekil olayları, evrenin tüm unsurlarına bağlama hastalığımız, histerimiz hâlen sürüyor. Acaba; bu, doğal yapımız mı? gerçek mi? yoksa, farâziyelerimiz mi?
Zıtların hoşgörü kodonunda bir aradalığı ile barışçıl proteinlerin ve kültür ortamlarının sentezlenmesi ve bu istenç yolunda korkunç ek psişik enerji harcamaları ve maskelerin tiksinç bir şekilde biraz daha islenmesi, kararması ve kalınlaşmasıyla gelen interiorun metazori geri itimi, ‘compensation’, bastırma sonucu; şeylerin ve bireylerin yıkılmış ‘ben’e dönüşü, yalnızlaşma ve narsist duygulanımlarla içe kapanmayla gelen fetiş bir tablo ... Herkes kendi hayal ve hayaletinin görü nesnesine-spektral varoluşa-imajiner gölgesine, gerçek gözüyle bakar bu aynılar dünyasında…
 
Örneğin; kapalı sistemlerde benzeşiği ile birleşme, iç içe geçme, saflaşma, tekilleşme, benzeşme, transseksülleşme, eş uzlaşılar, ‘aynılığın’ ülküleri vs. …
 
Foseptik çukurunda, bakteriler aynı kolonide ensest ilişki yaşarlar. Klan üyeleri ile, bunlar, modifikasyona çok elverişlilikleriyle; modüler kimliğini hemen değiştiren, insanları anımsatırlar.
 
Konjügasyon da vardır(aralarında)... Bu da ulus ve kültürlerin libidinal, eşitlikçi, refah dünya, demokrasi gibi söylemlerin de katıştırılıp dirençli ve güçlü ilişkilerin, toplumların “global yek klan”ının yaratılması gibidir. Bir anlamda sanki; dirençli, güçlü, homojen üst insanları yaratılıyor gibidir Nietzsche’nin ...
 
Bu ‘foseptik çukurunda’ kokuşma var...
Bu amorf amipimsi popülasyonun, belli limit üreme bariyeri ve nüfusunda, birbirini zehirleme ve yok etme de var. Bu da; global simülakrların ensest ilişkilerinin bir tür diyetine ve günah çıkarımına benziyor… Kokuşmuşluk her yerde...
 
İçselliğimiz, kokuşmuş eğilimlerimizin doğasını taşıdığından; dış dünyaya projeksiyonu da, kokuşmuş yeni bir dünya yaratıyor dışımızda. (Globalizasyon ve Kültür çeşitliliği, çok dünyalar, ötekilerin dünyası, ayrışma ve birleşme), Dışımız ve içimizde de ayrımlar kalkıyor. Fiziksel gerçekliğimiz ve iç dünyamız iç içe geçiyor, benzeşiyor; ensest ilişki yaş(an)ıyor. Bunun sonu da, ‘toplamda’; random, tahmin edilebilir/ edilemez, determine veya determine olmayan olayların çapraşık, ağsal, korelatif varoluşunu tetikliyor ve “biri”nin nedenini; haklı olarak, “tüm” ötekilere bağlıyoruz. (Aynılaştırılmış ötekilerin var olduğu bir varoluşun yanılsaması olsa gerek bu durum.)
Küresel ısınma, borsalar, savaşlar(demokrasi vaadeden), döviz, politika, karbondioksit emisyonu, sera gazları ve etkileri, deprem, kasırga, tsunami, deli dana, ebola, sars vesâir. Hep aynı eğilimlerin bağlantısal nedenleri (ve sonuçları) gibi görünüyor.
 
**Entropi; evrensel entropi ve Big-Bang gelecek sonunda bu transseksüel geçişimin, göksel ve insansal düzeyde…
 
FRAGMAN III-EPISODE I
 
Doğa da; insan ve insanın tüm sistemleri gibi, sosyal maskeler takıyor, kendi kendine katarsis ritüelleri-günah çıkarmalar- yas tutmalar gösterimliyor ve kendi gerçekliğini acıklı bir biçimde ayinselleştiriyor...
Yağmur yağıyor, deprem oluyor, buzul devri, volkanlar, fırtınalar...(Bunlara isim verip, bir de kişiselleştiriyoruz; Tommy’ler, Johney’ler, El Nino’lar, Katrina’lar...) Bitki örtüsü, ormanlar neyin nesi neyin maskeleri? Yoksa erektil göksel Tanrı’mızın, Libidinal duygularını kabartan; dişil üreme organının maskeleyici, baştan çıkarıcı ar örtüleri, kostümleri midir yeryüzündeki bitki örtüsü ve ormanlar? ( orman yangınları, çölleşme vesaire, dünyamızı (iç ve dış) düpedüz soyuyoruz, Çırılçıplak bırakıyoruz. Dengeler bozuluyor, erektil göksel tanrımızın yer anamıza karşı kendini tutmayıp daha şiddetli ve derinden şehvetle kükrüyor olmasına neden oluyor olabiliriz... Aralarında cinselliğin ( iletişimin) ölçüleri ve dengelerini yeni demokrasimiz doğrultusunda bozuyoruz.
Okyanuslar da; canlılığın ondan çıktığı plasenta ve plasenta sıvısı olmalı o halde. Volkanlar da -bildiğimiz üzere- organik bileşiklerin temellerini oluşturan gaz ve lav salımı ile ve bunların yağmurlarla suya düşmesiyle; besleyici sperm sıvısı, meni gibi davranıyor… Lavlar da kızgınlık döneminde tabiat anamızın regl dönemini(menstruation) simgeliyor olmalı. Çünkü; her yoğun volkanik faaliyetten sonra, canlılık yeniden biçimleniyor ve yeni canlılar ortaya çıkıyor.
 
Günümüzde; karbondioksit salımı, ozon tabakasının incelmesi/delinmesi-yırtılması, sera gazları, nükleer faaliyetler, ve diğer tüm edimlerimizle ikincil ya da n.’l , türevsel, korelatif bağlar ve nedenlendirmelerimizle; deprem, fırtına, değişen mevsimler vesair ile tanrımızın cinsel üreme hayatına, cinselliğine müdahelede bulunmuş oluyoruz ve âdeta ‘doğa anayı’, tanrı yerine, belki de bilinçsizce, suni dölleme yapmış oluyoruz… Mevsimlerin değişmesiyle de; tabiatın doğal regl dönemini bozup, onu huzursuz ediyor olabiliriz. ( Yapay hormon veriyor olabiliriz)…
 
Tüm bunların sonucunda, mutant ya da prematüre (hormonlu) bir çocuğun doğması ya da en kötüsü, doğa anamızın kısırlaşıp, menapoza girmesi ihtimali ile de karşı karşıyayız...
 
 
FRAGMAN IV-EPISODE I
ENTROPİ
 
2. Determinasyonumuz, bütüncüllüğümüz, düşünüşümüz nedenleri bağlayıcılığımız hep bu yöndedir.
İnsanın varoluşunu olayların tekil fenomenlerin hep toplamdan etkilenmiş ve etkilemiş gibi düşünürüz. Rastlantısal tekil olayları evrenin tüm unsurlarına bağlama hastalığımız, hislerimiz halen sürüyor.acaba bu doğal yapımız mı, gerçek mi yoksa fareziyelerimiz mi?
Örneğin; kapalı sistemlerde benzesiyiği ile birleşme içiçe geçme, saflaşma, tekilleşme, benzeşme, transseksülleşme, eş uzlaşılar aynılığın ülküleri ...
Foasseptik çukurunda, bakteriler aynı kolonide ensest ilişki yaşarlar. Kaln üyeleri ile bunlar modifikasyona çok elverişlikleriyle modiler kimliğine hemen değiştiren inanalrı anımsatırlar.
Konjügasyon da vardır... Bu da ulus ve kültürlerin libidinal, eşitlikçi, refah dünya, demkrasi gibi söylemlerin de katıştırılıp dirençli ve güçlü ilişkilerin, toplumların global yek klanının yaratılması gibidir. Bir anlmad asanki dirençli, güçlü, homojen üst insanları yaratılıyor gibi. Nietche’nin ...
Bu fosseptik çukurunda kokuşma var... Belli limit popülasyon üreme bariyeri ve nüfusunda birbirini zehirleme ve yok etme de var. Bu da golabal simülakırların ensest ilişkilerinin bir tür diyetine ve günah çıkarımına benziyo: kokuşmışluk her yerde...
İçselliğimiz, kokuşmuş eğilimlerimizin doğasına taşıdığından ; dış dünyaya projeksiyonla kokuşmuş yeni bir dünya yaratıyor dışımızda. (globalizasyon ve kültür çeşitliliği çok dünyalar, ötekilerin dünyası, ayrışma ve birleşme)
Dışımız ve içimizde de ayrımlar kalkıyor. Fiziksel gerçekliğimiz ve iç dünyamız iç içew geçiyor, benzeşiyor, ensest ilişki yaş(an)ıyor. Bunun sonu da toplamda random, tahmin edilebilir/ edilemez, determine veya andetermine olayların çapraşık, ağsal, korelatif varoluşunu tetikliyor ve “biri” nin nedenini haklı olarak “tüm” ötekilere bağlıyoruz. (aynılaştırılmış ötekilerin var olduğu bir varoluşun yanılsaması olsa gerek bu durum.)
Küresel ısınma, borsalar, savaşlar, (demokrasi vaadeden!) Döviz politika, karbondioksit emisyonu, sera gazları, / etkisi, deprem, kasırga, tsunami, deli dana, ebola, sars vesair. Hep aynı eğilimlerin bağlantısal nedenleri ( ve sonuçları) gibi görünüyor.
Entropi; evrensel entropi ve bigbang gelecek sonunda bu transseksüel geçişimin göksel ve insansal düzeyde.
3
Doğa da insan ve insanın tüm sistemleri gibi sosyal maskeler takıyor, kendi kendine katersis ritüelleri-günah çıkarmalar- yas tutmalar gösterimliyor. Ve kendi gerçekliğini acıklı bir biçimde ayinselleştiriyor...yağmur yağıyor, deprem oluyor, buzul devri, volkanlar, fırtınalar...(bunlara isim verip, bir de kişiselleştiriyoruz; tommy’ler, johnny’ler, el nino’lar, katrina’lar...) Bitki örtüsü, ormanlar neyin nesi neyin maskeleri? Yoksa erektil göksel tanrı mısın?, libidinal duygularını kabartan; dişil üreme organının maskeleyici, baştan çıkarıcı ar örtüleri, kostümleri midir yeryüzündeki bitki örtüsü ve ormanlar. ( orman yangınları, çölleşme vesaire dünyamızı (iç ve dış) düpedüz soyuyoruz. Çırılçıplak bırakıyoruz. Dengeler bozuluyor, erektil göksel tanrımızın yer anamıza karşı kendini tutmayıp daha şiddetli ve derinden şehvetle kükrüyor. Aralarında cinselliğin ( iletişimin) ölçüleri ve dengelerini yeni demokrasimiz doğrultusunda bozuyoruz.
Okyanuslar da ; canlılığın ondan çıktığı plasenta ve plasenta sıvısı olamlı o halde. Volkanlar da-bildiğimiz üzere- organik bileşiklerin temellerini oluşturan gaz ve lav salımı ile ve bunların yağmurlarla suya düşmesiyle besleyici sperm sıvısı, meni gibi davranıyor. Lavlar da kızgınlık döneminde tabiat anamızın regl dönemini simgeliyor olmalı. Çünkü her yoğun volkanik faaliyetten sonra canlılık yeniden biçimleniyor ve yeni canlılar ortaya çıkıyor.
Günümüzde karbondiksit salımı ozan tabakasının delinmesi, sera gazları, nükleer faaliyetler, ve diğer tüm edimlerimizle ikincil ya da en.-incil , türevsel, korelatif bağlar ve nedenlenderimelerimizle deprem, fırtına, değişen mevsimler vesair ile tanrımızın cinsel üreme hayatına, cinselliğine müdahelede bulunmuş oluyoruz ve adeta doğa anayı tanrı yerine belki de bilinsizce suni dölleme yapmış oluyoruz. Mevsimlerin değişmesiyle de tabiatın doğal regl dönemini bozup onu huzursuz ediyor olabiliriz. ( yapay hormon veriyor olabiliriz)
Tüm bunların sonucunda mutant ya da prematüre (hormanlu) bir çouğun doğması ya da en kötüsü doğa anamızın kısırlaşıp menapoza girmesi ihtimali ile de karşı karşıyayız...
4
Entropi
Evrenin menepoza girmesi ya da andrapoza...
 
Doğayı menapoza sokuyoruz. Evrenimiz de ya menapoza ya da andropoza...
Umarım bunların neticesinde, doğanın aforoz‘aforoz’ edilmiş evlatları olmayız. Evren, ensest bir ilişkiye doğru yöneliyor. EvdropiEntropi var. Her şey radyoaktif anlamda dda aolsaolsa indirgeniyor, kararlılaşıyor, mikro anlamda homojenleşiyor. Mikro düzlemde enseste giderken; makro dünyada cinsel ayrımlarla başlayan evren; makroların benzeşmesi ve mşikromikro düzeyde de benzeşmesiyle topyeküktopyekün ensestteenseste , homojeniteye gidiyor. Ama bu felaket değil ; bigBig bangeBang’e giden birrbir yokoluş/yokoluş… yokolşuştayokoluşta-hiçlikten çıkarak; salınımız , salınımın(döngünün) bilmem kaçıncı evresi olduğundan, bir felaketfelâket ( final) değil nokta. Ancak bir salınım içerisinde; mutlak yok oluş olmayan ara felaketler gibi de değil! İşte bu ; ütopik, zararsız bir aynılaşma, kutsal saf bir homojenleşme, ensesensest bir ilişki yapmaya mecalimecâli kalmayacak bir yücelik,; mutlak entropi (homojenite) ile gelen cinsel aktivitenin sonlanması (cinsel aktivite evrensel tüm aktlar. Cinsel ayrım-çiftleri, dualitesidualite-çeşitlilik, afrodizyaklar , haz ve şehvet hormanları üreten; tüm yıldızlar ve galaksilerin söndüğü an.) Veve cinselliğin sıfırlanması-resetlenmesiyle gelen bir mukaddeslik ve tanrılık bir fenomen...hadım ‘Hadım edilmiş aynılarınaynılar’ın olduğu, hiçliğe geçişin son limit noktası,.. hepsinin bir, birisinin hepsi olduğu; o mutlak eşitlik, saflık, şeffaflık, güç, iktidar, özgürlük varoluş, insansal ve tanrısal dileğin gerçekleştiği (kemalekemâle erdiği) en üstün kader anıânı, ideal oluştu doruk nokta, sonun yüceliği, ölümün doğurganlığı ve sonunda her şey ve tüm kavramların iyi yanlarını(n) yeniden türemesinintüre(t)mesinin başlangıç nedeni zaten...kardeşlikKardeşlik, birlik, iyilik ve bazılarıvd. ile.ile…
 
5
FRAGMAN V-EPISODE I
Aristo, anaksogaras, empedokles..hava, su, toprak, ateş dedi ve her şeyi bunkardan çıkardılar. Birlik-çokluk, doğal çiftlerin birliğive onlardan bütünü, bütünden birliğin ve birliğin (tekilliğin) iki karşıt çift ögesi.
 
Peygambler de aynı özdeşimi, genellemeyi, tüme varımı ve tümden gelimi kullandı. Nereden geliyor benzeşiklikler aramalarımız, paralel ögeler aramalarımız ve temel şablonların izlerini mikro dünyadan makro dünyaya tüm öğeler üzerinde bulmamız ya da onlara bu özelliği yüklememiz ( dikte etmemiz) kaydırmalarımız ve yansıtmalarımız?
Aristo, Anaksagoras, Empedokles… Hava, su, toprak, ateş dedi ve her şeyi bunlardan çıkardılar. Birlik-çokluk, doğal çiftlerin birliği ve onlardan bütünü, bütünden birliğin.. ve birliğin (tekilliğin) iki karşıt çift öğesi…
Hangisi doğru olursa olsun, bu hep yapageldiğimiz şey. Freud da ilkel insanın dünyasını; çocuk gelişimi ve ilkel yerlilerin yapısını inceleyerek çıkarmaya çalıştı ve buna benzer binlercesi ( hep aynı alışık ve lojik dürtüler).
 
Paralellik, özdeşlik, benzerlik, ayrı-ayrık özellikler arayışlarımız. Olayların oluşlarını ve kökenlerini diğer tüm ögelerin oluşunun da nednei saymak ya da olan bir fenomenin oluşunun evrendeki tüm öğeleri nedeni-nedensiz, random veya değil, kesinlikle etkileyeceği sanrısı ve faraziyesi günümüzde de binlerce yıl öncesinde de bilinç altımızda var. Büyü-sihir, animalist, animist, totem inanış dönemlerinde de böyleydik. Göksel dinler ve peygamberlerin söylemlerinde ve kutsal kitaplarda da bu var: “yaptıklarımız-her aksiyomun soyut yönü-bize döner!” (soyut yön, faraziyelerdir)
Peygamberler de aynı özdeşimi, genellemeyi, tümevarımı ve tümdengelimi kullandı. Nereden geliyor benzeşiklikler aramalarımız, paralel öğeler aramalarımız ve temel şablonların izlerini; mikro dünyadan makro dünyaya, tüm öğeler üzerinde bulmamız ya da onlara bu özelliği yüklememiz (dikte etmemiz), kaydırmalarımız ve yansıtmalarımız?
Fizikte maddee-enerji korunumu; madde enerji korunumunda hiç yok olmayan şey , bir formdan diğer forma dönüşen şey bunun için her şeyi er geç etkiler.kütle çekim dalgaları sonsuza uzanıyor. Uzam ve zamanı büküyor. Böylece uzay ve zamanı var ediyor. Kütle çekim dalgaları anlık etki yapıyor, kesintisiz. Etkileri her şeyi sarıyor, zamanı bile ve onu yaratıyor.
Hangisi doğru olursa olsun, bu hep yapageldiğimiz şey. Freud da, ilkel insanın dünyasını; çocuk gelişimi ve ilkel yerlilerin yapısını inceleyerek çıkarmaya çalıştı, genele nufuz eden tözün ve aynı durumların tabiatını ve buna benzer binlercesi (hep aynı alışık ve lojik-mantıksal dürtüler ve muhakemeler).
Her şey; bir bütünün etkileşim halinde olan ve birisinin tüm ötekileri mutlak anlamda etkilediği bir düzenekmiş gibi görülmekte insanoğlu tarafından içsel olarak binlerce yıldır...
Paralellik, özdeşlik, benzerlik, ayrı-ayrık özellikler arayışlarımız. Olayların oluşlarını ve kökenlerini, diğer tüm öğelerin oluşunun da nedeni saymak ya da olan bir fenomenin; oluşunun, evrendeki tüm öğeleri nedenli-nedensiz, random veya değil, kesinlikle etkileyeceği sanrısı ve farâziyesi; günümüzde de binlerce yıl öncesinde de, bilinç altımızda var…
Büyü-sihir, animalist, animist, totem inanış dönemlerinde de böyleydik. Göksel dinler ve peygamberlerin söylemlerinde ve kutsal kitaplarda da bu var: “yaptıklarımız-her aksiyonun ve aksiyomun soyut yönü, bize döner!” (Soyut yön, inan ve farâziyelerdir)
Fizikte madde-enerji korunumu, madde enerji korunumunda; hiç yok olmayan şey, bir formdan diğer forma dönüşen şey, (işte) bunun için her şeyi er geç etkiler. Kütle çekim dalgaları sonsuza uzanıyor. Uzam ve zamanı büküyor. Böylece uzay ve zamanı var ediyor. Kütle çekim dalgaları anlık etki yapıyor, kesintisiz. Etkileri her şeyi sarıyor, zamanı bile ve onu yaratıyor.
Her şey; bir bütünün etkileşim hâlinde olan ve birisinin tüm ötekileri mutlak anlamda etkilediği bir düzenekmiş gibi görülmekte insanoğlu tarafından, içsel olarak binlerce yıldır...
 
Acaba hakikaten öyle mi?
Doğrusu animist ve büyü dönemleri ve peygamberlerden günümüze pek bir şey değişmemiş gibi yine aynı yorumu yapıyoruz. Büyüsel dönemlerde tabiatı çok etkiliyorduk, daha doğrusu büyük bir yanılsama ile öyle olduğunu zannediyorduk. Bunun için bu düşünce o çağlar boyunca çok güçlüydü. Binlerce yıllık gelişim içinde bu düşünce zayıfladı. Ancak tabşata müdahelemiz ve onu apaçık şekillendiriyor ve etkiliyor olmamız yarattığımız her olay-etkinin, tüm diğer unsurları da etkilediği düşüncesine yeniden en az animist ve büyüsle dönemlerde olduğu kadar bağlanmamıza ve sarılmamıza yol açtı.
Yeniden bir metazfik bir algının eşiğine getirdi, bizi yine tüm edimlerimizle faraziyelerimiz.
Doğanın bir parçası ve vekili olan bizler en azından onun (doğanın) maddesel niteliklerinin türevlenimini bedenlerimizde taşıdığımızdan mental ve piskolojik dünyamızla bu nesnel yapımız üzerinden kurulduğundan ötürü; bu durum bizi bunun hakikat olduğu sonucuna götürüyor.
Çünkü oluşumuzun sonuçlarının düşünceleri deneyimleniyor.
Jean baudliard a göre; “aynı arzu ancak kendine benzer bir ötekinde kendisini yansıtabilir.” O halde evren bize benzer olmasaydı, kendimizi ona nasıl yansıtabilir. Ve kendimizi yine ondan nasıl okurduk? ( determinasyonumuz böylesi nasıl olurdu?)
O halde hepimiz aynıyız. Hepimiz evreniz, ensest minyatür evrenler. Evrenin organları.....
6
Tarih aynı yemeği bir daha yedirmeyebilir. Ama aynı yemeğin hayaletini türevsel formalarda defalarca yedirmekten de vazgeçmez. Bunlar da (defalarca yedirilecek olan türev öğünler) hormanlu olabilir ya da olmayabilir, mineralce zengin olabilir ya da fakirdir ve bu da sonuçta süreçler içerisinde insan formunun çeşitli biçimlerde varoluşunun ve belki de yok oluşun başlangıcını süreğen kılar. Yokoluşun başlangıcı olacak öğün de; hormanlıu, yapay ve mineralli, mutasyonal-mutant olanı olsa gerek...
 
Doğrusu animist ve büyü dönemleri ve peygamberlerden günümüze pek bir şey değişmemiş gibi, yine aynı yorumu yapıyoruz. Büyüsel dönemlerde tabiatı çok etkiliyorduk, daha doğrusu büyük bir yanılsama ile öyle olduğumuzu zannediyorduk. Bunun için, bu düşünce o çağlar boyunca çok güçlüydü. Binlerce yıllık gelişim içinde bu düşünce zayıfladı. Ancak tabiata müdahelemiz ve onu apaçık şekillendiriyor ve etkiliyor olmamız, yarattığımız her olay-etkinin, tüm diğer unsurları da etkilediği düşüncesine; yeniden, en az animist ve büyüsel algılayış dönemlerinde olduğu kadar bağlanmamıza ve sarılmamıza yol açtı. Yeniden bir metazfik bir algının eşiğine getirdi bizi yine tüm edimlerimizle farâziyelerimiz.
7
Cinsel kimliğimizi ve cinselliğimizi, libidinal istencimizi eşyalarımıza ihale etmeye kaydırmaya, yansıtmaya başladık. Eşyalarımız daha dişil özellikler gösteriyor oldu. Onlara daha yumuşak davranıyoruz. Ancak işi bitince atıyoruz birer nevrozlu gibi davranıyoruz kendimize, topluma ve eşyalarımıza. Eşyalarımız mekanik dönemlerdeki mekanik eşyalar kadar kaba, yekpare, albenisiz, dayanıklı, dirençli ve uzun ömürlü değiller, zevk alınıp, haz giderildikten sonra atılan salt görsel, görüntüsel fahişeler gibidirler bu metalaşmış nesneler. Bunlar ergonomik, çabuk bozulan, versiyon tasarlanmış seri üretilmiş kompozit, modüler ikonalar, metalaşmış eşyalardırlar....
Yeni kibelemizin yani trendi, modaya uyarlanmış formasyonlarını algılıyoruz. Akıl hastanesine dönüşmüş her düzlemde adı modern olan dünyamızda ve küreselleşme sanrımızın çok kültürlü mozayiğinde....
Bunlarla etkileşimli, dokunmaktik, hassas ilişkiler kuruyoruz. Adeta cinsel olarak birleşme fantezilerimizi (fantazyalarımızı); birbirine benzer olan eşyaların ensest dünyasında onlara tecavüz ederek gerçekleştiriyoruz. Artık bilgisayrlarımız, cep telefonlarımız, arabalarımız, ev eşyalarımız, büro makinelerimiz vesair. Dokunmatik. Akıllı evler, akıllı kapılar. Nerede aymış kafalar...göstergeler dijital, arabalarımıza aşık oluyoruz. Bireyler artık bilgisayarları ile evlenmekte ve bu yasalarla onanarak meşru kılınmaktadır. (homoseksüel evlilikler türemeye ve meşrulaşmaya başladı) homojenleşen, transseksüellleşen, bilini körleştirilen modüler bireyleri sistem yumuşak, ergonomik, kompozit, dijital, dokunmatik ve interaktif bir direksiyonu dönderir gibi rahat bir şekilde döndürmekte, çekip çevirmekte ve yönlendirmektedir. Biz arabalrımızn dijital direksiyonlarını çevire dururken.
Eşyalarımızla dokunmatik, interkatif etkileşimli olan ilişkilerimiz ve “etkileşimin” toplusal yaşamımızda bir ideal moda bir söylem , ülkü yegane gaye/ amaç haline gelmesi ile ; nesne-dünyamız, bireyler ve sistem ile adeta çocuğun oyuncakları ile elleri ve ağızları ile kurdukları oto erotizme benzer olan oral bir cinsellik aşamasındayız ve çocuklaştırılmış halimizle.
Dış gerçekliğimizle orral seks yapmaktayız...
Cinsiyetlerin aynılaşması, kadının bir az erkek, erkeğin de kadın konumuna itilmesi be yeni eşitlikçi, liberal, özgür, demokratik, modern ve insan hakları olan veri simulatif durumun getirisi ile sonucudur.
Tabatın yerine aşkın bir adalet ikame etme dürtüdünün sonucu; bizi ensest eğilimlere itiyor.
Bu özlem yansımaları/yansıları olarak üstün bir ırkı insanlar cinsellikten sıyrılmış, arınmış türler olarak tasarladılar. En azından ufolarda et filminde olduğu gibi.
Sperm bankaları, suni döllenme ile üreme, mikro enjeksiyon, değişken statüler, kaypak söylemler, klonlama estetik cerrahi, antiaging, doğaya dönüş sanrısı bu süreci artıran ve derinleştiren hem sonuç hem de temel ve alt etmenler olarak karşımıza çıkar.
 
Doğanın bir parçası ve vekîli olan bizler; en azından, onun (doğanın) maddesel niteliklerinin türevlenimini bedenlerimizde taşıdığımızdan, mental ve psikolojik dünyamız da bu nesnel yapımız üzerinden kurulduğundan ötürü; bu durum bizi bunun hakîkat olduğu sonucuna götürüyor…
<nowiki* AŞAĞIDAKİ TASLAK-YAZI JEAN BAUDRILLARD'A TARAFIMDAN 28 MAYIS 2006 TARİHİNDE GÖNDERİLMİŞ VE VEFATINA KADAR YAZIŞMALARIMIZ SÜRMÜŞTÜR.
 
“Çünkü, oluşumuzun sonuçlarının ‘düşünceleri’ deneyimleniyor”
 
Jean Baudrillard’a göre; “Aynı arzu ancak kendine benzer bir ötekinde kendisini yansıtabilir.”
 
O halde; evren bize benzer olmasaydı, kendimizi ona nasıl yansıtabilir ve kendimizi yine ondan nasıl okurduk? (Determinasyonumuz böylesi nasıl olurdu?)
O halde hepimiz aynıyız. Hepimiz evreniz, ensest minyatür evrenler… Evrenin organları...
 
 
FRAGMAN VI-EPISODE I
 
 
* Tarih aynı yemeği bir daha yedirmeyebilir. Ama aynı yemeğin hayaletini türevsel formalarda defalarca yedirmekten de vazgeçmez. Bunlar da (defalarca yedirilecek olan türev öğünler) Hormonlu olabilir ya da olmayabilir, mineralce zengin olabilir ya da fakirdir ve bu da sonuçta süreçler içerisinde insan formunun çeşitli biçimlerde varoluşunun ve belki de yok oluşun başlangıcını süreğen kılar. Yok oluşun başlangıcı olacak öğün de; hormonlu-yapay ve mineralli, mutasyonal-mutant olanı olsa gerek...
 
FRAGMAN VII-EPISODE I
 
Cinsel kimliğimizi ve cinselliğimizi, libidinal istencimizi eşyalarımıza ihale etmeye kaydırmaya, yansıtmaya başladık. Eşyalarımız daha dişil özellikler gösteriyor oldu. Onlara daha yumuşak davranıyoruz. Ancak işi bitince atıyoruz. Birer nevrozlu gibi davranıyoruz kendimize, topluma ve eşyalarımıza. Eşyalarımız; mekanik dönemlerdeki mekanik eşyalar kadar kaba, yekpare, albenisiz, dayanıklı, dirençli ve uzun ömürlü değiller. Zevk alınıp, haz giderildikten sonra atılan; salt görsel, görüntüsel fahişeler gibidirler bu metalaşmış nesneler. Bunlar ergonomik, çabuk bozulan, versiyon tasarlanmış, seri üretilmiş, kompozit modüler ikonalar, metalaşmış eşyalardırlar....
 
*Tüketime tazyik edilen hâlinden memnun tüketim toplumunun klan fratrilerinin, vazgeçilmez yeni kıblesi olmuş yaşam-kalitesi ve modern hayat standartları sunan Moda tapınağı ve tâkipçiliğinde; müritleri olarak, hayran olduğumuz erotik ve pornografik Yeni Kybele’mizin, modaya uyarlanmış yeni trendî formasyonlarını algılıyoruz, “Akıl hastânesi”ne dönüşmüş her düzlemde, adı modern olan dünyamızda ve küreselleşme sanrımızın çok kültürlü mozayiğinde...
 
Bunlarla etkileşimli, dokunmaktik, hassas ilişkiler kuruyoruz. Adeta cinsel olarak birleşme fantezilerimizi (fantazyalarımızı); birbirine benzer olan eşyaların ensest dünyasında onlara tecavüz ederek gerçekleştiriyoruz. Artık bilgisayarlarımız, cep telefonlarımız, arabalarımız, ev eşyalarımız, büro makinelerimiz vesâir; Dokunmatik. Akıllı evler, akıllı kapılar…Göstergeler dijital, arabalarımıza aşık oluyoruz. Bireyler artık bilgisayarları ile evlenmekte ve bu yasalarla onanarak meşru kılınmaktadır. (homoseksüel evlilikler türemeye ve meşrulaşmaya başladı) Homojenleşen, transseksüellleşen, kendileri ve birbirlerine körleştirilen günümüz modüler bireyleri, Sistem; yumuşak, ergonomik, kompozit, dijital, dokunmatik ve interaktif bir direksiyonu dönderir gibi rahat bir şekilde döndürmekte, çekip çevirmekte ve yönlendirmektedir; biz arabalarımızın dijital direksiyonlarını çevire dururken...
Eşyalarımızla dokunmatik, interkatif etkileşimli olan ilişkilerimiz ve “etkileşimin” toplumsal yaşamımızda bir ideal, moda bir söylem, ülkü, yegâne gâye/amaç hâline gelmesi ile; nesne-dünyamız, bireyler ve sistem ile, âdeta, çocukların oyuncakları ile, elleri ve ağızları ile kurdukları ‘Oto-erotizm’e benzer, ‘Oral’ bir cinsellik aşamasındayız, çocuklaştırılmış halimizle.
 
Dış gerçekliğimizle ‘Oral Sex’ yapmaktayız...
Cinsiyetlerin aynılaşması, kadının biraz erkek, erkeğin de kadın konumuna itilmesi; bu yeni eşitlikçi, liberal, özgür, demokratik, modern ve insan hakları olan veri simülatif durumun getirisi ve sonucudur.
 
TABİATIN YERİNE, AŞKIN BİR ADALET İKAME ETME DÜRTÜSÜNÜN SONUCU; BİZİ ENSEST EĞİLİMLERE İTİYOR…
 
Bu özlem yansımaları/yansıları olarak, üstün bir ırkı insanlar cinsellikten sıyrılmış, arınmış türler olarak tasarladılar. En azından Ufolarda, E.T. filminde vs. olduğu gibi…
 
Sperm bankaları, suni döllenmeyle üreme, mikro enjeksiyon, değişken statüler, kaypak söylemler, klonlama, estetik cerrahi, antiaging, doğaya dönüş-doğu terapileri ve doğu felsefesi karmaşığı Batı bulamaçları ve yerel-modern/global arası ideal bir ‘ekin-kültür’ arayışı sanrısı, bu süreci artıran ve derinleştiren hem sonuç hem de temel ve alt etmenler olarak karşımıza çıkar.
 
 
<nowiki>>* AŞAĞIDAKİ TASLAK-YAZI JEAN BAUDRILLARD'A TARAFIMDAN 28 MAYIS 2006 TARİHİNDE GÖNDERİLMİŞ VE VEFATINA KADAR YAZIŞMALARIMIZ SÜRMÜŞTÜR.
ALİ BARIŞ KAPLAN (alibariskaplan@mynet.com) İ.Ü. RTS DOKTORA ÖĞRENCİSİ.
 
JEANJean BAUDRILLARDbaudrıllard'a göre; “aynı arzu ancak kendine benzer bir ötekinde kendisini yansıtabilir.” O halde evren bize benzer olmasaydı, kendimizi ona nasıl yansıtabilir. Ve kendimizi yine ondan nasıl okurduk? ( Determinasyonumuzdeterminasyonumuz böylesi nasıl olurdu?)
O halde hepimiz aynıyız. Hepimiz evreniz, ensest minyatür evrenler. Evrenin organları.....
Tarih aynı yemeği bir daha yedirmeyebilir. Ama aynı yemeğin hayaletini türevsel formalarda defalarca yedirmekten de vazgeçmez. Bunlar da (defalarca yedirilecek olan türev öğünler) hormanlu olabilir ya da olmayabilir, mineralce zengin olabilir ya da fakirdir ve bu da sonuçta süreçler içerisinde insan formunun çeşitli biçimlerde varoluşunun ve belki de yok oluşun başlangıcını süreğen kılar. Yokoluşun başlangıcı olacak öğün de; hormanlıu, yapay ve mineralli, mutasyonal-mutant olanı olsa gerek...
Ego ülküleri, kolektif tüm üst uzlaşımsal ya da düşsel dilekler; eskilerde kendini symposiumlarda, agoralarda, tiyatrolarda, apollon ve sair tapınaklarda, dua-adak-şükür-yakarış-inisiasyon-katarsis mahallerinde, uzaklarda referans sisteminin dışlarında inziva oasislerinde hira'da, tur'da ve sair pek de tekin olmayan arkaik iletişim arkları ve erektil transmisyon mecraları olan doğal-höyüklerde-yükseltilerde; insansal-oyun ve avuntunun bu nesnel düzlemlerinde, ve insan formunun cosmos karşısında doğa içerisinde yine onun varoluş biçimlerinden modellenerek ve öykünerek nedensellendirilmiş bambaşka bir oluş olarak kendine özgü determinasyonlarında ereklenerek bir erk olarak kültürünün maddi yordamlarında belirmesiyle bunların türevsel iz düşümlerinin manevi kültürel öğeler üzerinde ambivalent ve aktarımsal karakterde yineleme-zorlanımı ve tekerrüre dayalı bir şekilde yankılanmasıyla transkuantal araç=simge(imge) ve dolayısıyla dil(kurt deliği) üzerinden destansı anlatılar, masallar, mitoslar, gelenek-görenek üzerinden tehir etme karmaşası üzerine öbeklenen bir insan formu ve uygarlık gelişmiştir. Oluşumuz, tehir(feragat: süperego ve kolektif tin aktarımı)-transformasyon+tekerrür ve dolayısyla farklı bir zamansal ve etkileşimsel sıralama bağıntısı -ya da en iyisi fonksiyonu diyelim- ile cosmotik süreçlerden ayrıksı olarak doğanın adeta aforoz edilmiş evlatları olarak doğadan bağımsız ancak kendi normlarına bağımlı ve bundan ötürüdür ki doğadan azad edilmiş bir şekilde özgür ancak kendi faraziyeleri, yormaları, kuralları, kaideleri ve toplum-uygarlık yasalarına zorunlu olarak uyumlu, bağımlı ve işte bu nedenledir ki (toplumsal ve) kendi kendinin kölesi olarak çok katmanlı yapay bir uzay-örüntüsü olarak belirmekte ve arketipolojik zorunluluksal varoluşsal formülasyonlardan-şema ve imgelerden asla sıyrılamayarak cosmosun, kendisinin ve eskilerin hayaletleri, gölgeleri ve bunların yeniden üretilmiş hortlamaları üzerinden katma-değerli bu nedenle de sembolik olan çok yörüngeli-boyutlu yapay bir uzay kurmakta ve bu boyutlar kıvrılarak kendi üzerine çökmektedir(tekerrür). İnsanın ve uygarlığının,insan ne yaparsa yapsın, en uzak analojiler bile kosmotik aklın yinelemelerini ve varoluşsal formlarını gösterimleyeceğini anıştırmaktadır. Atom ve yörüngelerine-orbitallerine, çekirdeğe, iyonlaşma enerjisine, yıldız oluşumlarına, nötrinolara, beyaz cücelere, kara deliklere, atarcalara baktığımızda gerek mikro kosmosda ve gerekse makro kozmosda olanların ve temel devinimsel şemaların insansal düzlemde yakın ya da uzak yansıları ve yankılarını hayranlıkla hep beraber müşahade etmekteyiz. Varoluşumuzun sonuçlarının düşünceleri(ideleri-gölgeleri-imajinasyonları yani sembolleri-katma değerleri ve dolayısıyla soyutlamaları) deneyimleniyor. Yeniden bir metazfik bir algının eşiğine getirdi, bizi yine tüm edimlerimizle faraziyelerimiz.
Tarih aynı yemeği bir daha yedirmeyebilir. Ama aynı yemeğin hayaletini türevsel formalarda defalarca yedirmekten de vazgeçmez. Bunlar da (defalarca yedirilecek olan türev öğünler) Hormanlu olabilir ya da olmayabilir, mineralce zengin olabilir ya da fakirdir ve bu da sonuçta süreçler içerisinde insan formunun çeşitli biçimlerde varoluşunun ve belki de yok oluşun başlangıcını süreğen kılar. Yokoluşun başlangıcı olacak öğün de; hormanlıu, yapay ve mineralli, mutasyonal-mutant olanı olsa gerek...
 
Ego ülküleri, kolektif tüm üst uzlaşımsal ya da düşsel dilekler; eskilerde kendini symposiumlarda, agoralarda, tiyatrolarda, Apollon ve sair tapınaklarda, dua-adak-şükür-yakarış-inisiasyon-katarsis mahallerinde, uzaklarda referans sisteminin dışlarında inziva oasislerinde Hira'da, Tur'da ve sair pek de tekin olmayan arkaik iletişim arkları ve erektil transmisyon mecraları olan doğal-höyüklerde-yükseltilerde; insansal-oyun ve avuntunun bu nesnel düzlemlerinde, ve insan formunun Cosmos karşısında doğa içerisinde yine onun varoluş biçimlerinden modellenerek ve öykünerek nedensellendirilmiş bambaşka bir oluş olarak kendine özgü determinasyonlarında ereklenerek bir erk olarak kültürünün maddi yordamlarında belirmesiyle bunların türevsel iz düşümlerinin manevi kültürel öğeler üzerinde ambivalent ve aktarımsal karakterde yineleme-zorlanımı ve tekerrüre dayalı bir şekilde yankılanmasıyla Transkuantal araç=Simge(İmge) ve dolayısıyla Dil(KURT DELİĞİ) üzerinden destansı anlatılar, masallar, mitoslar, gelenek-görenek üzerinden TEHİR etme karmaşası üzerine öbeklenen bir insan formu ve uygarlık gelişmiştir. Oluşumuz, tehir(feragat: SÜPEREGO VE KOLEKTİF TİN AKTARIMI)-transformasyon+tekerrür ve dolayısyla farklı bir zamansal ve etkileşimsel sıralama bağıntısı -ya da en iyisi fonksiyonu diyelim- ile cosmotik süreçlerden ayrıksı olarak doğanın adeta aforoz edilmiş evlatları olarak doğadan bağımsız ancak kendi normlarına bağımlı ve bundan ötürüdür ki doğadan azad edilmiş bir şekilde özgür ancak kendi faraziyeleri, yormaları, kuralları, kaideleri ve toplum-uygarlık yasalarına zorunlu olarak uyumlu, bağımlı ve işte bu nedenledir ki (toplumsal ve) kendi kendinin kölesi olarak çok katmanlı yapay bir UZAY-ÖRÜNTÜSÜ olarak belirmekte ve arketipolojik zorunluluksal varoluşsal formülasyonlardan-şema ve imgelerden asla sıyrılamayarak cosmosun, kendisinin ve eskilerin hayaletleri, gölgeleri ve bunların yeniden üretilmiş hortlamaları üzerinden katma-değerli bu nedenle de sembolik olan çok yörüngeli-boyutlu yapay bir uzay kurmakta ve bu boyutlar kıvrılarak kendi üzerine çökmektedir(tekerrür). İnsanın ve uygarlığının,İnsan ne yaparsa yapsın, en uzak analojiler bile kosmotik aklın yinelemelerini ve varoluşsal formlarını gösterimleyeceğini anıştırmaktadır. Atom ve yörüngelerine-orbitallerine, çekirdeğe, iyonlaşma enerjisine, yıldız oluşumlarına, nötrinolara, beyaz cücelere, kara deliklere, atarcalara baktığımızda gerek mikro kosmosda ve gerekse makro kozmosda olanların ve temel devinimsel şemaların insansal düzlemde yakın ya da uzak yansıları ve yankılarını hayranlıkla hep beraber müşahade etmekteyiz. VAROLUŞUMUZUN SONUÇLARININ DÜŞÜNCELERİ(İDELERİ-GÖLGELERİ-İMAJİNASYONLARI YANİ SEMBOLLERİ-KATMA DEĞERLERİ VE DOLAYISIYLA SOYUTLAMALARI) DENEYİMLENİYOR. Yeniden bir metazfik bir algının eşiğine getirdi, bizi yine tüm edimlerimizle faraziyelerimiz.
Doğanın bir parçası ve vekili olan bizler en azından onun (doğanın) maddesel niteliklerinin türevlenimini bedenlerimizde taşıdığımızdan mental ve piskolojik dünyamız da bu nesnel yapımız ve kollektif tin üzerinden kurulduğundan ötürü; bu durum bizi bunun hakikat olduğu sonucuna götürüyor.
gerçeklik ve nesnel varoluş aslında olduğu gibi yerinde duruyor... Ah şu anlam yüklemelerimiz katma-değer yaratımımız ve tehirsel varoluş, aktarımlarımız ve kabullere, faraziyelere, yanlış inanlara dayalı anlayışlarımız ve yanılsamalarımız olmasa... Ama o zaman da bir başka yaratıktan söz etmemiz gerekirdi, insanın insansal yanları kendini ötekilerden ayıran ve ıraksatan bir baş belası olmak yanında aynı zamanda horoik bir trajedi içinde kendi kendisinin ütopik ve jeneratif kurtarıcısı olma kodonları-kodları-ülkü ve ütopyalarını da ambivalent ve düal bir kuruluşta içinde-içselliğinde-inner cosmosunda taşımaktadır -barışsever-birleştirici ereksellikler barındıran bir kolektif tin katmanı ve insan formunun ulaşmayı ahirete bıraktığı bir en üst yörünge yaşamı ve iyiler dünyası olarak- denilebilir, her ne kadar bu kodonun sorunsuz işletilmesi olanaksız imiş gibi görünse de...
GERÇEKLİK VE NESNEL VAROLUŞ ASLINDA OLDUĞU GİBİ YERİNDE DURUYOR... AH ŞU ANLAM YÜKLEMELERİMİZ KATMA-DEĞER YARATIMIMIZ VE TEHİRSEL VAROLUŞ, AKTARIMLARIMIZ VE KABULLERE, FARAZİYELERE, YANLIŞ İNANLARA DAYALI ANLAYIŞLARIMIZ VE YANILSAMALARIMIZ OLMASA... AMA O ZAMAN DA BİR BAŞKA YARATIKTAN SÖZ ETMEMİZ GEREKİRDİ, İNSANIN İNSANSAL YANLARI KENDİNİ ÖTEKİLERDEN AYIRAN VE IRAKSATAN BİR BAŞ BELASI OLMAK YANINDA AYNI ZAMANDA HOROİK BİR TRAJEDİ İÇİNDE KENDİ KENDİSİNİN ÜTOPİK VE JENERATİF KURTARICISI OLMA KODONLARI-KODLARI-ÜLKÜ VE ÜTOPYALARINI DA AMBİVALENT VE DÜAL BİR KURULUŞTA İÇİNDE-İÇSELLİĞİNDE-İNNER COSMOSUNDA TAŞIMAKTADIR -BARIŞSEVER-BİRLEŞTİRİCİ EREKSELLİKLER BARINDIRAN BİR KOLEKTİF TİN KATMANI VE İNSAN FORMUNUN ULAŞMAYI AHİRETE BIRAKTIĞI BİR EN ÜST YÖRÜNGE YAŞAMI VE İYİLER DÜNYASI OLARAK- DENİLEBİLİR, HER NE KADAR BU KODONUN SORUNSUZ İŞLETİLMESİ OLANAKSIZ İMİŞ GİBİ GÖRÜNSE DE...
 
İşte ekran-total budur. Tehir ve çarpıtmaların yinelemeleri üzerine kurulu atrofik ve mutant arketiplerin yeniden hortlayarak zuhretmiş kokuşmuş mezarlığında devinimleri ve debelenmelerinin başdöndürücü hızlarda sahnelendiği ve kendi etini yediği bir smülasyon, contemporary(modern) çağın rem-düşleri hızındaki muazzam imgesel değiş-tokoş ve dönüşüm tempolarında insanın insansal yanlarının temporary(geçici) bir şekilde askıya alındığı, alı konulduğu ve belkide kronikleşerek geri dönüşsüz onulmaz yaralar ve hasarlar aldığı çok-kültürlü transparan(?!) Bir çağ, bir terminal-kader anı-tarihin sonu, bir termınatıon!... Zavallı bir elımınatıon-selectıon-eletıon ve serperatıon. Bir taraftan sınıfsal/oluşsal/düşsel ve istemsel ayrıksılıkları birbirine yakınsatan, yanaştıran yanaşma-ırgat değerler-değerlemeler, ımıtatıon-yapay ortak ikonlar ve bir taraftan da bireyi kendi kalbinin yalnızlığına sado-mazohistik duygulanımlar ve fetişistik semtomlarla bireyin eksik yanlarının bir diyeti ve arınması olarak transseksüel geçişimlerle hapseden bir bireyleşme. Aynılarşmalar-birleşmeler, farklılaşmalar ve ayrıksılaşmalar yabanileşmeler ehlileşmeler içiçe geçmiş pis kokular salımlayan kesif ve kaotik bir foseptik çukuru yaratıyor modern habitat-ekoniş ve söylemlerin dümen suyunda. Bu suyun pek de kanasıya içilesi bir yönü olmasa gerek. Antik yunan ve arkaik insan soyununun araya durduğu ve yaratmaya çalıştığı ab'ı hayat yaşam suyu ve hayat iksiri temin eden su; bu smulatif oluşların gerçekleştiği kullanılmış-pasif ve edilgen yanmış ekzoz ürünlerinin, nesnelerin, metaların ve simgelerin, ikonların içinde tepine durduğu ve kapitalistik hegemonyanın türettiği değerler ve normlar olan tepkime-etkileşme reaksiyonlarının gerçekleştiği sanal çöp konteynırının dibine sızan zehir-zemberek irinli su-ucubesi olmasa gerektir. Bir tarafta; masal-mitos ve anlatılarda insanın ütopik iyiler ve yarı-tanrısal yaşam formuna geçmeyi düşlediği ve dolayısıyla onu deneyimleyen ve içe alan birey-toplum ve uygarlığa onurlu-barışsever ve tanrısal bir ayağa kalma ve evren içerisinde şairane bir ereksiyon kalkış can-hayat ve enerji veren yaşam iksiri su... Diğer tarafta da bu suyun cadı kazanına girmiş hilkati gerisin geriye çevrilmiş yozlaşmış ve dejenere türevsel formasyonu ve onu yaratan formülasyonu veren kapitalist hegemonya ve smülatif yaşamsallıklar... Bu; postmodern çağın türettiği kaotik devingenliklerin zincirleme ve kontrol edilemez tepkimelerinden dışkılama-ekzoz yoluyla insanın temel değerlerinin kültür-uygarlık ve insan formunun çekirdeğinin gah fisyona(parçalanma-ayrıksılıklar) ve gah da füzyona (birleşme-aynılaşma-erime) uğrayarak bir atom bombası gibi patlatıldığı tabloyu ve bu smülatif dünyanın, kapitalist ideanın kurguladığı bu kokuşmuş laboratuarı ve kokuşmuş petri kabındaki dünyadaki radyasyona uğrayarak kirletilen mutantlara ucubelere ölgünleştirip yılgınlaştırılarak çevrilen havanın dağların ormanların toprağın su kaynaklarının kültürel manevi kaynakların çekirdeklerinin parçalandığı tahrip ve tahrif edildiği içiçe geçtiği ve birbiri içinde kaotik bir şekilde eridiği ara felaket tablolarını öne sürmektedir. Ratıng patlamaları ve değerlerin tüketimsel mecralarda üretim-tüketim bandları ve mecralarında konsonmasyona çıkarıldığı bu çağda cosmosun ucube bir takliti olarak sahnelenen homo-cosmoıc bıg-bang'de patlama neticesi açığa çıkan kaotik yoğunluk çeşitlilik ve devingenlikte belirlenimsiz etkileşmelerle ortaya çıkan teknoloji-değer ve iletişim elementleri tepkimelerinin pasif ürünleri olarak açığa çıkan su(su: burada su metaforu kapitalistik hegemonyanın dümen suyunu anıştırmaktadır. Öyle ki dümen suyu sistemin normları-düşleri-ülküleri-kuralları ve normlarını temsil etmektedir. Yaşamın üzerine kurulacağı yeni kurallar ve normlar digesinin oluşturduğu yeni kodon-dna'lar, kaideler); insan formunun onursal bir erektilliği ve doğanın öz çocuğu olarak gezegen üzerinde barışsever bir ayağa kalması -erkinliği- değil tam tersi tepe taklak devrilerek yerle bir olması ve dolayısıyla non-erektil bir duruma gelmesi ve ölümdür. Fırtına öncesi ya da sonrası sütliman olmuşluk yani kaotik devinimler, patlamalar sonucu kemale ererek değil bozunup dejenere olarak yok oluşun simgelendiği bir felaket ve ölümle gelen tabu la rassa alan...sütliman olmuşluk...
İŞTE EKRAN-TOTAL BUDUR. TEHİR VE ÇARPITMALARIN YİNELEMELERİ ÜZERİNE KURULU ATROFİK VE MUTANT ARKETİPLERİN YENİDEN HORTLAYARAK ZUHRETMİŞ KOKUŞMUŞ MEZARLIĞINDA DEVİNİMLERİ VE DEBELENMELERİNİN BAŞDÖNDÜRÜCÜ HIZLARDA SAHNELENDİĞİ VE KENDİ ETİNİ YEDİĞİ BİR SMÜLASYON, CONTEMPORARY(MODERN) ÇAĞIN REM-DÜŞLERİ HIZINDAKİ MUAZZAM İMGESEL DEĞİŞ-TOKOŞ VE DÖNÜŞÜM TEMPOLARINDA İNSANIN İNSANSAL YANLARININ TEMPORARY(GEÇİCİ) BİR ŞEKİLDE ASKIYA ALINDIĞI, ALI KONULDUĞU VE BELKİDE KRONİKLEŞEREK GERİ DÖNÜŞSÜZ ONULMAZ YARALAR VE HASARLAR ALDIĞI ÇOK-KÜLTÜRLÜ TRANSPARAN(?!) BİR ÇAĞ, BİR TERMİNAL-KADER ANI-TARİHİN SONU, BİR TERMINATION!... ZAVALLI BİR ELIMINATION-SELECTION-ELETION VE SERPERATION. BİR TARAFTAN SINIFSAL/OLUŞSAL/DÜŞSEL VE İSTEMSEL AYRIKSILIKLARI BİRBİRİNE YAKINSATAN, YANAŞTIRAN YANAŞMA-IRGAT DEĞERLER-DEĞERLEMELER, IMITATION-YAPAY ORTAK İKONLAR VE BİR TARAFTAN DA BİREYİ KENDİ KALBİNİN YALNIZLIĞINA SADO-MAZOHİSTİK DUYGULANIMLAR VE FETİŞİSTİK SEMTOMLARLA BİREYİN EKSİK YANLARININ BİR DİYETİ VE ARINMASI OLARAK TRANSSEKSÜEL GEÇİŞİMLERLE HAPSEDEN BİR BİREYLEŞME. AYNILARŞMALAR-BİRLEŞMELER, FARKLILAŞMALAR VE AYRIKSILAŞMALAR YABANİLEŞMELER EHLİLEŞMELER İÇİÇE GEÇMİŞ PİS KOKULAR SALIMLAYAN KESİF VE KAOTİK BİR FOSEPTİK ÇUKURU YARATIYOR MODERN HABİTAT-EKONİŞ VE SÖYLEMLERİN DÜMEN SUYUNDA. BU SUYUN PEK DE KANASIYA İÇİLESİ BİR YÖNÜ OLMASA GEREK. ANTİK YUNAN VE ARKAİK İNSAN SOYUNUNUN ARAYA DURDUĞU VE YARATMAYA ÇALIŞTIĞI AB'I HAYAT YAŞAM SUYU VE HAYAT İKSİRİ TEMİN EDEN SU; BU SMULATİF OLUŞLARIN GERÇEKLEŞTİĞİ KULLANILMIŞ-PASİF VE EDİLGEN YANMIŞ EKZOZ ÜRÜNLERİNİN, NESNELERİN, METALARIN VE SİMGELERİN, İKONLARIN İÇİNDE TEPİNE DURDUĞU VE KAPİTALİSTİK HEGEMONYANIN TÜRETTİĞİ DEĞERLER VE NORMLAR OLAN TEPKİME-ETKİLEŞME REAKSİYONLARININ GERÇEKLEŞTİĞİ SANAL ÇÖP KONTEYNIRININ DİBİNE SIZAN ZEHİR-ZEMBEREK İRİNLİ SU-UCUBESİ OLMASA GEREKTİR. BİR TARAFTA; MASAL-MİTOS VE ANLATILARDA İNSANIN ÜTOPİK İYİLER VE YARI-TANRISAL YAŞAM FORMUNA GEÇMEYİ DÜŞLEDİĞİ VE DOLAYISIYLA ONU DENEYİMLEYEN VE İÇE ALAN BİREY-TOPLUM VE UYGARLIĞA ONURLU-BARIŞSEVER VE TANRISAL BİR AYAĞA KALMA VE EVREN İÇERİSİNDE ŞAİRANE BİR EREKSİYON KALKIŞ CAN-HAYAT VE ENERJİ VEREN YAŞAM İKSİRİ SU... DİĞER TARAFTA DA BU SUYUN CADI KAZANINA GİRMİŞ HİLKATİ GERİSİN GERİYE ÇEVRİLMİŞ YOZLAŞMIŞ VE DEJENERE TÜREVSEL FORMASYONU VE ONU YARATAN FORMÜLASYONU VEREN KAPİTALİST HEGEMONYA VE SMÜLATİF YAŞAMSALLIKLAR... BU; POSTMODERN ÇAĞIN TÜRETTİĞİ KAOTİK DEVİNGENLİKLERİN ZİNCİRLEME VE KONTROL EDİLEMEZ TEPKİMELERİNDEN DIŞKILAMA-EKZOZ YOLUYLA İNSANIN TEMEL DEĞERLERİNİN KÜLTÜR-UYGARLIK VE İNSAN FORMUNUN ÇEKİRDEĞİNİN GAH FİSYONA(PARÇALANMA-AYRIKSILIKLAR) VE GAH DA FÜZYONA (BİRLEŞME-AYNILAŞMA-ERİME) UĞRAYARAK BİR ATOM BOMBASI GİBİ PATLATILDIĞI TABLOYU VE BU SMÜLATİF DÜNYANIN, KAPİTALİST İDEANIN KURGULADIĞI BU KOKUŞMUŞ LABORATUARI VE KOKUŞMUŞ PETRİ KABINDAKİ DÜNYADAKİ RADYASYONA UĞRAYARAK KİRLETİLEN MUTANTLARA UCUBELERE ÖLGÜNLEŞTİRİP YILGINLAŞTIRILARAK ÇEVRİLEN HAVANIN DAĞLARIN ORMANLARIN TOPRAĞIN SU KAYNAKLARININ KÜLTÜREL MANEVİ KAYNAKLARIN ÇEKİRDEKLERİNİN PARÇALANDIĞI TAHRİP VE TAHRİF EDİLDİĞİ İÇİÇE GEÇTİĞİ VE BİRBİRİ İÇİNDE KAOTİK BİR ŞEKİLDE ERİDİĞİ ARA FELAKET TABLOLARINI ÖNE SÜRMEKTEDİR. RATING PATLAMALARI VE DEĞERLERİN TÜKETİMSEL MECRALARDA ÜRETİM-TÜKETİM BANDLARI VE MECRALARINDA KONSONMASYONA ÇIKARILDIĞI BU ÇAĞDA COSMOSUN UCUBE BİR TAKLİTİ OLARAK SAHNELENEN HOMO-COSMOIC BIG-BANG'DE PATLAMA NETİCESİ AÇIĞA ÇIKAN KAOTİK YOĞUNLUK ÇEŞİTLİLİK VE DEVİNGENLİKTE BELİRLENİMSİZ ETKİLEŞMELERLE ORTAYA ÇIKAN TEKNOLOJİ-DEĞER VE İLETİŞİM ELEMENTLERİ TEPKİMELERİNİN PASİF ÜRÜNLERİ OLARAK AÇIĞA ÇIKAN SU(SU: BURADA SU METAFORU KAPİTALİSTİK HEGEMONYANIN DÜMEN SUYUNU ANIŞTIRMAKTADIR. ÖYLE Kİ DÜMEN SUYU SİSTEMİN NORMLARI-DÜŞLERİ-ÜLKÜLERİ-KURALLARI VE NORMLARINI TEMSİL ETMEKTEDİR. YAŞAMIN ÜZERİNE KURULACAĞI YENİ KURALLAR VE NORMLAR DİGESİNİN OLUŞTURDUĞU YENİ KODON-DNA'LAR, KAİDELER); İNSAN FORMUNUN ONURSAL BİR EREKTİLLİĞİ VE DOĞANIN ÖZ ÇOCUĞU OLARAK GEZEGEN ÜZERİNDE BARIŞSEVER BİR AYAĞA KALMASI -ERKİNLİĞİ- DEĞİL TAM TERSİ TEPE TAKLAK DEVRİLEREK YERLE BİR OLMASI VE DOLAYISIYLA NON-EREKTİL BİR DURUMA GELMESİ VE ÖLÜMDÜR. FIRTINA ÖNCESİ YA DA SONRASI SÜTLİMAN OLMUŞLUK YANİ KAOTİK DEVİNİMLER, PATLAMALAR SONUCU KEMALE EREREK DEĞİL BOZUNUP DEJENERE OLARAK YOK OLUŞUN SİMGELENDİĞİ BİR FELAKET VE ÖLÜMLE GELEN TABU LA RASSA ALAN...SÜTLİMAN OLMUŞLUK...
 
 
FRAGMAN I-EPISODE I
1. Henüz labaratuvar olan doğada ve yine onun izlerini taşıyan ancak evrenin rutin yapısında biricik annomali ve sapkın nitelikler gösteren edimlerimizle doğa için onun kurguladığı random gibi görünen kontrollü bir devinim parçasıyız.
Bu deneyde kontrol unsurları tabiat ve isan dışından varolan tüm evrensel öğeler iken kontrolsüz (kontrol unsuru/ faktörü olmayan) diğer öğeeler ise bizleriz.
Acaba özgürlük hangi öğe için tanımlanabiir bir varlık ya da hiçliktir.Hiçlik ise mesele yok. Tüm unsurlar paraxsileri ile var. Biz de bu özvaraoluşun kontrolsüz faktörleri olarak özümüzü kontrolsüz olan yapısı ağırlıklı ve yoğunluklu olarak kontrollü öğeler olan doğa öğeleri içerisinde bir başka evren, indsan yapısı bir dünya, - yapay- doğa ve simülasyon, olarak büyük bir oyun biçiminde ( İçizimizde ve dışımızda) yeniden kuruguluyoruz, üretiyoruz.Bu tarihsel süreçiçerisinde, farklı biçimlerde ama ama aynı zöde olageldi.
Toıtem zamanlardan putperest zamanlara onndan ( Semavi) dine sanayi devermine ve son olarak da bilişim dünyası olan günümüze kadar versiyon simülasyaonlar haline geldi.
 
HUMAN-LAB:
2. determinasyonumuz, bütüncüllüğümüz, düşünüşümüz nedenleri bağlayıcılığımız hep bu yöndedir.
İnsanın varoluşunu olayların tekil fenomenlerin hep toplamdan etkilenmiş ve etkilemiş gibi düşünürüz. Rastlantısal tekil olayları evrenin tüm unsurlarına bağlama hastalığımız, hislerimiz halen sürüyor.Acaba bu doğal yapımız mı, gerçek mi yoksa fareziyelerimiz mi?
Örneğin; kapalı sistemlerde benzesiyiği ile birleşme içiçe geçme, saflaşma, tekilleşme, benzeşme, transseksülleşme, eş uzlaşılar aynılığın ülküleri ...
Foasseptik çukurunda, bakteriler aynı kolonide ensest ilişki yaşarlar. Kaln üyeleri ile bunlar modifikasyona çok elverişlikleriyle modiler kimliğine hemen değiştiren inanalrı anımsatırlar.
Konjügasyon da vardır... Bu da ulus ve kültürlerin libidinal, eşitlikçi, refah dünya, demkrasi gibi söylemlerin de katıştırılıp dirençli ve güçlü ilişkilerin, toplumların global yek klanının yaratılması gibidir. Bir anlmad asanki dirençli, güçlü, homojen üst insanları yaratılıyor gibi. Nietche’nin ...
Bu fosseptik çukurunda kokuşma var... belli limit popülasyon üreme bariyeri ve nüfusunda birbirini zehirleme ve yok etme de var. Bu da golabal simülakırların ensest ilişkilerinin bir tür diyetine ve günah çıkarımına benziyo: Kokuşmışluk her yerde...
İçselliğimiz, kokuşmuş eğilimlerimizin doğasına taşıdığından ; dış dünyaya projeksiyonla kokuşmuş yeni bir dünya yaratıyor dışımızda. (Globalizasyon ve Kültür çeşitliliği çok dünyalar, ötekilerin dünyası, ayrışma ve birleşme)
Dışımız ve içimizde de ayrımlar kalkıyor. Fiziksel gerçekliğimiz ve iç dünyamız iç içew geçiyor, benzeşiyor, ensest ilişki yaş(an)ıyor. Bunun sonu da toplamda random, tahmin edilebilir/ edilemez, determine veya andetermine olayların çapraşık, ağsal, korelatif varoluşunu tetikliyor ve “biri” nin nedenini haklı olarak “tüm” ötekilere bağlıyoruz. (Aynılaştırılmış ötekilerin var olduğu bir varoluşun yanılsaması olsa gerek bu durum.)
Küresel ısınma, borsalar, savaşlar, (demokrasi vaadeden!) döviz politika, karbondioksit emisyonu, sera gazları, / etkisi, deprem, kasırga, tsunami, deli dana, ebola, sars vesair. Hep aynı eğilimlerin bağlantısal nedenleri ( ve sonuçları) gibi görünüyor.
Entropi; evrensel entropi ve bigbang gelecek sonunda bu transseksüel geçişimin göksel ve insansal düzeyde.
 
En üst laboratuar olan doğada ve yine onun izlerini taşıyan; ancak evrenin rutin yapısında biricik anomali ve sapkın nitelikler gösteren edimlerimizle, doğa için(Doğa’ya göre), onun kurguladığı; random ‘gibi’ görünen “kontrollü bir deney”in parçasıyız.
3
Doğa da insan ve insanın tüm sistemleri gibi sosyal maskeler takıyor, kendi kendine katersis ritüelleri-günah çıkarmalar- yas tutmalar gösterimliyor. Ve kendi gerçekliğini acıklı bir biçimde ayinselleştiriyor...Yağmur yağıyor, deprem oluyor, buzul devri, volkanlar, fırtınalar...(Bunlara isim verip, bir de kişiselleştiriyoruz; Tommy’ler, Johnny’ler, El Nino’lar, Katrina’lar...) Bitki örtüsü, ormanlar neyin nesi neyin maskeleri? Yoksa erektil göksel tanrı mısın?, Libidinal duygularını kabartan; dişil üreme organının maskeleyici, baştan çıkarıcı ar örtüleri, kostümleri midir yeryüzündeki bitki örtüsü ve ormanlar. ( orman yangınları, çölleşme vesaire dünyamızı (iç ve dış) düpedüz soyuyoruz. Çırılçıplak bırakıyoruz. Dengeler bozuluyor, erektil göksel tanrımızın yer anamıza karşı kendini tutmayıp daha şiddetli ve derinden şehvetle kükrüyor. Aralarında cinselliğin ( iletişimin) ölçüleri ve dengelerini yeni demokrasimiz doğrultusunda bozuyoruz.
Okyanuslar da ; canlılığın ondan çıktığı plasenta ve plasenta sıvısı olamlı o halde. Volkanlar da-bildiğimiz üzere- organik bileşiklerin temellerini oluşturan gaz ve lav salımı ile ve bunların yağmurlarla suya düşmesiyle besleyici sperm sıvısı, meni gibi davranıyor. Lavlar da kızgınlık döneminde tabiat anamızın regl dönemini simgeliyor olmalı. Çünkü her yoğun volkanik faaliyetten sonra canlılık yeniden biçimleniyor ve yeni canlılar ortaya çıkıyor.
Günümüzde karbondiksit salımı ozan tabakasının delinmesi, sera gazları, nükleer faaliyetler, ve diğer tüm edimlerimizle ikincil ya da en.-incil , türevsel, korelatif bağlar ve nedenlenderimelerimizle deprem, fırtına, değişen mevsimler vesair ile tanrımızın cinsel üreme hayatına, cinselliğine müdahelede bulunmuş oluyoruz ve adeta doğa anayı tanrı yerine belki de bilinsizce suni dölleme yapmış oluyoruz. Mevsimlerin değişmesiyle de tabiatın doğal regl dönemini bozup onu huzursuz ediyor olabiliriz. ( Yapay hormon veriyor olabiliriz)
Tüm bunların sonucunda mutant ya da prematüre (hormanlu) bir çouğun doğması ya da en kötüsü doğa anamızın kısırlaşıp menapoza girmesi ihtimali ile de karşı karşıyayız...
 
Bu deneyde kontrol unsurları; tabiat ve insan dışında varolan tüm evrensel ‘öğeler’ iken, kontrolsüz (kontrol unsuru/faktörü olmayan) diğer öğeler ise; bizleriz.
4
 
Acaba özgürlük hangi öğe için tanımlanabilir bir varlık ya da hiçliktir? Hiçlik ise, mesele yok. Tüm unsurlar praxsisleri ile var… Biz de; bu ‘öz’ varoluşun, “kontrolsüz faktörleri” olarak, özümüzü; kontrolsüz yapısı ağırlıklı olan ve yoğunluklu olarak; (Bize göre görece stabil ‘görünen dış-dünya içinde) kontrollü öğeler olan doğa öğeleri içerisinde, bir ‘başka evren’, insan yapısı bir dünya, - yapay- doğa ve simülasyon olarak, büyük bir oyun biçiminde (içimizde ve dışımızda) yeniden kurguluyoruz-üretiyoruz. Bu, tarihsel süreç içerisinde, farklı biçimlerde ama ‘aynı özde’ olageldi.
 
Totem zamanlardan, putperest zamanlara, ondan (Bilhassa Semavi-Göksel) dinlere, Sanayi Devrimi’ne ve son olarak da bilişim dünyası olan günümüze kadar versiyon simülasyonlar halinde geldi.
 
FRAGMAN II-EPISODE I
 
Determinasyonumuz, bütüncüllüğümüz, düşünüşümüz, nedenleri bağlayıcılığımız; hep bu yöndedir.
İnsanın varoluşunu, olayların ve tekil fenomenlerin; hep, ‘toplam’dan etkilenmiş ve O’nu(Veri Evrenini) etkilemiş gibi düşünürüz. Rastlantısal tekil olayları, evrenin tüm unsurlarına bağlama hastalığımız, histerimiz hâlen sürüyor. Acaba; bu, doğal yapımız mı? gerçek mi? yoksa, farâziyelerimiz mi?
Zıtların hoşgörü kodonunda bir aradalığı ile barışçıl proteinlerin ve kültür ortamlarının sentezlenmesi ve bu istenç yolunda korkunç ek psişik enerji harcamaları ve maskelerin tiksinç bir şekilde biraz daha islenmesi, kararması ve kalınlaşmasıyla gelen interiorun metazori geri itimi, ‘compensation’, bastırma sonucu; şeylerin ve bireylerin yıkılmış ‘ben’e dönüşü, yalnızlaşma ve narsist duygulanımlarla içe kapanmayla gelen fetiş bir tablo ... Herkes kendi hayal ve hayaletinin görü nesnesine-spektral varoluşa-imajiner gölgesine, gerçek gözüyle bakar bu aynılar dünyasında…
 
Örneğin; kapalı sistemlerde benzeşiği ile birleşme, iç içe geçme, saflaşma, tekilleşme, benzeşme, transseksülleşme, eş uzlaşılar, ‘aynılığın’ ülküleri vs. …
 
Foseptik çukurunda, bakteriler aynı kolonide ensest ilişki yaşarlar. Klan üyeleri ile, bunlar, modifikasyona çok elverişlilikleriyle; modüler kimliğini hemen değiştiren, insanları anımsatırlar.
 
Konjügasyon da vardır(aralarında)... Bu da ulus ve kültürlerin libidinal, eşitlikçi, refah dünya, demokrasi gibi söylemlerin de katıştırılıp dirençli ve güçlü ilişkilerin, toplumların “global yek klan”ının yaratılması gibidir. Bir anlamda sanki; dirençli, güçlü, homojen üst insanları yaratılıyor gibidir Nietzsche’nin ...
 
Bu ‘foseptik çukurunda’ kokuşma var...
Bu amorf amipimsi popülasyonun, belli limit üreme bariyeri ve nüfusunda, birbirini zehirleme ve yok etme de var. Bu da; global simülakrların ensest ilişkilerinin bir tür diyetine ve günah çıkarımına benziyor… Kokuşmuşluk her yerde...
 
İçselliğimiz, kokuşmuş eğilimlerimizin doğasını taşıdığından; dış dünyaya projeksiyonu da, kokuşmuş yeni bir dünya yaratıyor dışımızda. (Globalizasyon ve Kültür çeşitliliği, çok dünyalar, ötekilerin dünyası, ayrışma ve birleşme), Dışımız ve içimizde de ayrımlar kalkıyor. Fiziksel gerçekliğimiz ve iç dünyamız iç içe geçiyor, benzeşiyor; ensest ilişki yaş(an)ıyor. Bunun sonu da, ‘toplamda’; random, tahmin edilebilir/ edilemez, determine veya determine olmayan olayların çapraşık, ağsal, korelatif varoluşunu tetikliyor ve “biri”nin nedenini; haklı olarak, “tüm” ötekilere bağlıyoruz. (Aynılaştırılmış ötekilerin var olduğu bir varoluşun yanılsaması olsa gerek bu durum.)
Küresel ısınma, borsalar, savaşlar(demokrasi vaadeden), döviz, politika, karbondioksit emisyonu, sera gazları ve etkileri, deprem, kasırga, tsunami, deli dana, ebola, sars vesâir. Hep aynı eğilimlerin bağlantısal nedenleri (ve sonuçları) gibi görünüyor.
 
**Entropi; evrensel entropi ve Big-Bang gelecek sonunda bu transseksüel geçişimin, göksel ve insansal düzeyde…
 
FRAGMAN III-EPISODE I
 
Doğa da; insan ve insanın tüm sistemleri gibi, sosyal maskeler takıyor, kendi kendine katarsis ritüelleri-günah çıkarmalar- yas tutmalar gösterimliyor ve kendi gerçekliğini acıklı bir biçimde ayinselleştiriyor...
Yağmur yağıyor, deprem oluyor, buzul devri, volkanlar, fırtınalar...(Bunlara isim verip, bir de kişiselleştiriyoruz; Tommy’ler, Johney’ler, El Nino’lar, Katrina’lar...) Bitki örtüsü, ormanlar neyin nesi neyin maskeleri? Yoksa erektil göksel Tanrı’mızın, Libidinal duygularını kabartan; dişil üreme organının maskeleyici, baştan çıkarıcı ar örtüleri, kostümleri midir yeryüzündeki bitki örtüsü ve ormanlar? ( orman yangınları, çölleşme vesaire, dünyamızı (iç ve dış) düpedüz soyuyoruz, Çırılçıplak bırakıyoruz. Dengeler bozuluyor, erektil göksel tanrımızın yer anamıza karşı kendini tutmayıp daha şiddetli ve derinden şehvetle kükrüyor olmasına neden oluyor olabiliriz... Aralarında cinselliğin ( iletişimin) ölçüleri ve dengelerini yeni demokrasimiz doğrultusunda bozuyoruz.
Okyanuslar da; canlılığın ondan çıktığı plasenta ve plasenta sıvısı olmalı o halde. Volkanlar da -bildiğimiz üzere- organik bileşiklerin temellerini oluşturan gaz ve lav salımı ile ve bunların yağmurlarla suya düşmesiyle; besleyici sperm sıvısı, meni gibi davranıyor… Lavlar da kızgınlık döneminde tabiat anamızın regl dönemini(menstruation) simgeliyor olmalı. Çünkü; her yoğun volkanik faaliyetten sonra, canlılık yeniden biçimleniyor ve yeni canlılar ortaya çıkıyor.
 
Günümüzde; karbondioksit salımı, ozon tabakasının incelmesi/delinmesi-yırtılması, sera gazları, nükleer faaliyetler, ve diğer tüm edimlerimizle ikincil ya da n.’l , türevsel, korelatif bağlar ve nedenlendirmelerimizle; deprem, fırtına, değişen mevsimler vesair ile tanrımızın cinsel üreme hayatına, cinselliğine müdahelede bulunmuş oluyoruz ve âdeta ‘doğa anayı’, tanrı yerine, belki de bilinçsizce, suni dölleme yapmış oluyoruz… Mevsimlerin değişmesiyle de; tabiatın doğal regl dönemini bozup, onu huzursuz ediyor olabiliriz. ( Yapay hormon veriyor olabiliriz)…
 
Tüm bunların sonucunda, mutant ya da prematüre (hormonlu) bir çocuğun doğması ya da en kötüsü, doğa anamızın kısırlaşıp, menapoza girmesi ihtimali ile de karşı karşıyayız...
 
 
FRAGMAN IV-EPISODE I
ENTROPİ
 
Evrenin menepoza girmesi ya da andrapoza...
 
Doğayı menapoza sokuyoruz. Evrenimiz de ya menapoza ya da andropoza...
Umarım bunların neticesinde, doğanın aforoz‘aforoz’ edilmiş evlatları olmayız. Evren, ensest bir ilişkiye doğru yöneliyor. EvdropiEntropi var. Her şey radyoaktif anlamda dda aolsaolsa indirgeniyor, kararlılaşıyor, mikro anlamda homojenleşiyor. Mikro düzlemde enseste giderken; makro dünyada cinsel ayrımlarla başlayan evren; makroların benzeşmesi ve mşikromikro düzeyde de benzeşmesiyle topyeküktopyekün ensestteenseste , homojeniteye gidiyor. Ama bu felaket değil ; Big bangeBang’e giden birrbir yokoluş/yokoluş… yokolşuştayokoluşta-hiçlikten çıkarak; salınımız , salınımın(döngünün) bilmem kaçıncı evresi olduğundan, bir felaketfelâket ( final) değil nokta. Ancak bir salınım içerisinde; mutlak yok oluş olmayan ara felaketler gibi de değil! İşte bu ; ütopik, zararsız bir aynılaşma, kutsal saf bir homojenleşme, ensesensest bir ilişki yapmaya mecalimecâli kalmayacak bir yücelik,; mutlak entropi (homojenite) ile gelen cinsel aktivitenin sonlanması (cinsel aktivite evrensel tüm aktlar. Cinsel ayrım-çiftleri, dualitesidualite-çeşitlilik, afrodizyaklar , haz ve şehvet hormanları üreten; tüm yıldızlar ve galaksilerin söndüğü an.) ve cinselliğin sıfırlanması-resetlenmesiyle gelen bir mukaddeslik ve tanrılık bir fenomen...Hadım ‘Hadım edilmiş aynılarınaynılar’ın olduğu, hiçliğe geçişin son limit noktası,.. hepsinin bir, birisinin hepsi olduğu; o mutlak eşitlik, saflık, şeffaflık, güç, iktidar, özgürlük varoluş, insansal ve tanrısal dileğin gerçekleştiği (kemalekemâle erdiği) en üstün kader anıânı, ideal oluştu doruk nokta, sonun yüceliği, ölümün doğurganlığı ve sonunda her şey ve tüm kavramların iyi yanlarını(n) yeniden türemesinintüre(t)mesinin başlangıç nedeni zaten...Kardeşlik, birlik, iyilik ve bazılarıvd. ile.ile…
 
FRAGMAN V-EPISODE I
 
Aristo, Anaksagoras, Empedokles… Hava, su, toprak, ateş dedi ve her şeyi bunlardan çıkardılar. Birlik-çokluk, doğal çiftlerin birliği ve onlardan bütünü, bütünden birliğin.. ve birliğin (tekilliğin) iki karşıt çift öğesi…
 
Peygamberler de aynı özdeşimi, genellemeyi, tümevarımı ve tümdengelimi kullandı. Nereden geliyor benzeşiklikler aramalarımız, paralel öğeler aramalarımız ve temel şablonların izlerini; mikro dünyadan makro dünyaya, tüm öğeler üzerinde bulmamız ya da onlara bu özelliği yüklememiz (dikte etmemiz), kaydırmalarımız ve yansıtmalarımız?
Hangisi doğru olursa olsun, bu hep yapageldiğimiz şey. Freud da, ilkel insanın dünyasını; çocuk gelişimi ve ilkel yerlilerin yapısını inceleyerek çıkarmaya çalıştı, genele nufuz eden tözün ve aynı durumların tabiatını ve buna benzer binlercesi (hep aynı alışık ve lojik-mantıksal dürtüler ve muhakemeler).
Paralellik, özdeşlik, benzerlik, ayrı-ayrık özellikler arayışlarımız. Olayların oluşlarını ve kökenlerini, diğer tüm öğelerin oluşunun da nedeni saymak ya da olan bir fenomenin; oluşunun, evrendeki tüm öğeleri nedenli-nedensiz, random veya değil, kesinlikle etkileyeceği sanrısı ve farâziyesi; günümüzde de binlerce yıl öncesinde de, bilinç altımızda var…
Büyü-sihir, animalist, animist, totem inanış dönemlerinde de böyleydik. Göksel dinler ve peygamberlerin söylemlerinde ve kutsal kitaplarda da bu var: “yaptıklarımız-her aksiyonun ve aksiyomun soyut yönü, bize döner!” (Soyut yön, inan ve farâziyelerdir)
Fizikte madde-enerji korunumu, madde enerji korunumunda; hiç yok olmayan şey, bir formdan diğer forma dönüşen şey, (işte) bunun için her şeyi er geç etkiler. Kütle çekim dalgaları sonsuza uzanıyor. Uzam ve zamanı büküyor. Böylece uzay ve zamanı var ediyor. Kütle çekim dalgaları anlık etki yapıyor, kesintisiz. Etkileri her şeyi sarıyor, zamanı bile ve onu yaratıyor.
Her şey; bir bütünün etkileşim hâlinde olan ve birisinin tüm ötekileri mutlak anlamda etkilediği bir düzenekmiş gibi görülmekte insanoğlu tarafından, içsel olarak binlerce yıldır...
 
5
Aristo, Anaksogaras, Empedokles..Hava, su, toprak, ateş dedi ve her şeyi bunkardan çıkardılar. Birlik-çokluk, doğal çiftlerin birliğive onlardan bütünü, bütünden birliğin ve birliğin (tekilliğin) iki karşıt çift ögesi.
Peygambler de aynı özdeşimi, genellemeyi, tüme varımı ve tümden gelimi kullandı. Nereden geliyor benzeşiklikler aramalarımız, paralel ögeler aramalarımız ve temel şablonların izlerini mikro dünyadan makro dünyaya tüm öğeler üzerinde bulmamız ya da onlara bu özelliği yüklememiz ( dikte etmemiz) kaydırmalarımız ve yansıtmalarımız?
Hangisi doğru olursa olsun, bu hep yapageldiğimiz şey. Freud da ilkel insanın dünyasını; çocuk gelişimi ve ilkel yerlilerin yapısını inceleyerek çıkarmaya çalıştı ve buna benzer binlercesi ( hep aynı alışık ve lojik dürtüler).
Paralellik, özdeşlik, benzerlik, ayrı-ayrık özellikler arayışlarımız. Olayların oluşlarını ve kökenlerini diğer tüm ögelerin oluşunun da nednei saymak ya da olan bir fenomenin oluşunun evrendeki tüm öğeleri nedeni-nedensiz, random veya değil, kesinlikle etkileyeceği sanrısı ve faraziyesi günümüzde de binlerce yıl öncesinde de bilinç altımızda var. Büyü-sihir, animalist, animist, totem inanış dönemlerinde de böyleydik. Göksel dinler ve peygamberlerin söylemlerinde ve kutsal kitaplarda da bu var: “yaptıklarımız-her aksiyomun soyut yönü-bize döner!” (Soyut yön, faraziyelerdir)
Fizikte maddee-enerji korunumu; madde enerji korunumunda hiç yok olmayan şey , bir formdan diğer forma dönüşen şey bunun için her şeyi er geç etkiler.Kütle çekim dalgaları sonsuza uzanıyor. Uzam ve zamanı büküyor. Böylece uzay ve zamanı var ediyor. Kütle çekim dalgaları anlık etki yapıyor, kesintisiz. Etkileri her şeyi sarıyor, zamanı bile ve onu yaratıyor.
Her şey; bir bütünün etkileşim halinde olan ve birisinin tüm ötekileri mutlak anlamda etkilediği bir düzenekmiş gibi görülmekte insanoğlu tarafından içsel olarak binlerce yıldır...
Acaba hakikaten öyle mi?
Doğrusu animist ve büyü dönemleri ve peygamberlerden günümüze pek bir şey değişmemiş gibi yine aynı yorumu yapıyoruz. Büyüsel dönemlerde tabiatı çok etkiliyorduk, daha doğrusu büyük bir yanılsama ile öyle olduğunu zannediyorduk. Bunun için bu düşünce o çağlar boyunca çok güçlüydü. Binlerce yıllık gelişim içinde bu düşünce zayıfladı. Ancak tabşata müdahelemiz ve onu apaçık şekillendiriyor ve etkiliyor olmamız yarattığımız her olay-etkinin, tüm diğer unsurları da etkilediği düşüncesine yeniden en az animist ve büyüsle dönemlerde olduğu kadar bağlanmamıza ve sarılmamıza yol açtı.
Yeniden bir metazfik bir algının eşiğine getirdi, bizi yine tüm edimlerimizle faraziyelerimiz.
Doğanın bir parçası ve vekili olan bizler en azından onun (doğanın) maddesel niteliklerinin türevlenimini bedenlerimizde taşıdığımızdan mental ve piskolojik dünyamızla bu nesnel yapımız üzerinden kurulduğundan ötürü; bu durum bizi bunun hakikat olduğu sonucuna götürüyor.
Çünkü oluşumuzun sonuçlarının düşünceleri deneyimleniyor.
Jean baudliard a göre; “aynı arzu ancak kendine benzer bir ötekinde kendisini yansıtabilir.” O halde evren bize benzer olmasaydı, kendimizi ona nasıl yansıtabilir. Ve kendimizi yine ondan nasıl okurduk? ( Determinasyonumuz böylesi nasıl olurdu?)
O halde hepimiz aynıyız. Hepimiz evreniz, ensest minyatür evrenler. Evrenin organları.....
 
Doğrusu animist ve büyü dönemleri ve peygamberlerden günümüze pek bir şey değişmemiş gibi, yine aynı yorumu yapıyoruz. Büyüsel dönemlerde tabiatı çok etkiliyorduk, daha doğrusu büyük bir yanılsama ile öyle olduğumuzu zannediyorduk. Bunun için, bu düşünce o çağlar boyunca çok güçlüydü. Binlerce yıllık gelişim içinde bu düşünce zayıfladı. Ancak tabiata müdahelemiz ve onu apaçık şekillendiriyor ve etkiliyor olmamız, yarattığımız her olay-etkinin, tüm diğer unsurları da etkilediği düşüncesine; yeniden, en az animist ve büyüsel algılayış dönemlerinde olduğu kadar bağlanmamıza ve sarılmamıza yol açtı. Yeniden bir metazfik bir algının eşiğine getirdi bizi yine tüm edimlerimizle farâziyelerimiz.
6
 
Tarih aynı yemeği bir daha yedirmeyebilir. Ama aynı yemeğin hayaletini türevsel formalarda defalarca yedirmekten de vazgeçmez. Bunlar da (defalarca yedirilecek olan türev öğünler) Hormanlu olabilir ya da olmayabilir, mineralce zengin olabilir ya da fakirdir ve bu da sonuçta süreçler içerisinde insan formunun çeşitli biçimlerde varoluşunun ve belki de yok oluşun başlangıcını süreğen kılar. Yokoluşun başlangıcı olacak öğün de; hormanlıu, yapay ve mineralli, mutasyonal-mutant olanı olsa gerek...
Doğanın bir parçası ve vekîli olan bizler; en azından, onun (doğanın) maddesel niteliklerinin türevlenimini bedenlerimizde taşıdığımızdan, mental ve psikolojik dünyamız da bu nesnel yapımız üzerinden kurulduğundan ötürü; bu durum bizi bunun hakîkat olduğu sonucuna götürüyor…
 
“Çünkü, oluşumuzun sonuçlarının ‘düşünceleri’ deneyimleniyor”
 
Jean Baudrillard’a göre; “Aynı arzu ancak kendine benzer bir ötekinde kendisini yansıtabilir.”
 
O halde; evren bize benzer olmasaydı, kendimizi ona nasıl yansıtabilir ve kendimizi yine ondan nasıl okurduk? (Determinasyonumuz böylesi nasıl olurdu?)
O halde hepimiz aynıyız. Hepimiz evreniz, ensest minyatür evrenler… Evrenin organları...
 
 
FRAGMAN VI-EPISODE I
 
 
* Tarih aynı yemeği bir daha yedirmeyebilir. Ama aynı yemeğin hayaletini türevsel formalarda defalarca yedirmekten de vazgeçmez. Bunlar da (defalarca yedirilecek olan türev öğünler) Hormonlu olabilir ya da olmayabilir, mineralce zengin olabilir ya da fakirdir ve bu da sonuçta süreçler içerisinde insan formunun çeşitli biçimlerde varoluşunun ve belki de yok oluşun başlangıcını süreğen kılar. Yok oluşun başlangıcı olacak öğün de; hormonlu-yapay ve mineralli, mutasyonal-mutant olanı olsa gerek...
 
 
 
 
FRAGMAN VII-EPISODE I
 
Cinsel kimliğimizi ve cinselliğimizi, libidinal istencimizi eşyalarımıza ihale etmeye kaydırmaya, yansıtmaya başladık. Eşyalarımız daha dişil özellikler gösteriyor oldu. Onlara daha yumuşak davranıyoruz. Ancak işi bitince atıyoruz. Birer nevrozlu gibi davranıyoruz kendimize, topluma ve eşyalarımıza. Eşyalarımız; mekanik dönemlerdeki mekanik eşyalar kadar kaba, yekpare, albenisiz, dayanıklı, dirençli ve uzun ömürlü değiller. Zevk alınıp, haz giderildikten sonra atılan; salt görsel, görüntüsel fahişeler gibidirler bu metalaşmış nesneler. Bunlar ergonomik, çabuk bozulan, versiyon tasarlanmış, seri üretilmiş, kompozit modüler ikonalar, metalaşmış eşyalardırlar....
 
*Tüketime tazyik edilen hâlinden memnun tüketim toplumunun klan fratrilerinin, vazgeçilmez yeni kıblesi olmuş yaşam-kalitesi ve modern hayat standartları sunan Moda tapınağı ve tâkipçiliğinde; müritleri olarak, hayran olduğumuz erotik ve pornografik Yeni Kybele’mizin, modaya uyarlanmış yeni trendî formasyonlarını algılıyoruz, “Akıl hastânesi”ne dönüşmüş her düzlemde, adı modern olan dünyamızda ve küreselleşme sanrımızın çok kültürlü mozayiğinde...
 
Bunlarla etkileşimli, dokunmaktik, hassas ilişkiler kuruyoruz. Adeta cinsel olarak birleşme fantezilerimizi (fantazyalarımızı); birbirine benzer olan eşyaların ensest dünyasında onlara tecavüz ederek gerçekleştiriyoruz. Artık bilgisayarlarımız, cep telefonlarımız, arabalarımız, ev eşyalarımız, büro makinelerimiz vesâir; Dokunmatik. Akıllı evler, akıllı kapılar…Göstergeler dijital, arabalarımıza aşık oluyoruz. Bireyler artık bilgisayarları ile evlenmekte ve bu yasalarla onanarak meşru kılınmaktadır. (homoseksüel evlilikler türemeye ve meşrulaşmaya başladı) Homojenleşen, transseksüellleşen, kendileri ve birbirlerine körleştirilen günümüz modüler bireyleri, Sistem; yumuşak, ergonomik, kompozit, dijital, dokunmatik ve interaktif bir direksiyonu dönderir gibi rahat bir şekilde döndürmekte, çekip çevirmekte ve yönlendirmektedir; biz arabalarımızın dijital direksiyonlarını çevire dururken...
Eşyalarımızla dokunmatik, interkatif etkileşimli olan ilişkilerimiz ve “etkileşimin” toplumsal yaşamımızda bir ideal, moda bir söylem, ülkü, yegâne gâye/amaç hâline gelmesi ile; nesne-dünyamız, bireyler ve sistem ile, âdeta, çocukların oyuncakları ile, elleri ve ağızları ile kurdukları ‘Oto-erotizm’e benzer, ‘Oral’ bir cinsellik aşamasındayız, çocuklaştırılmış halimizle.
 
Dış gerçekliğimizle ‘Oral Sex’ yapmaktayız...
Cinsiyetlerin aynılaşması, kadının biraz erkek, erkeğin de kadın konumuna itilmesi; bu yeni eşitlikçi, liberal, özgür, demokratik, modern ve insan hakları olan veri simülatif durumun getirisi ve sonucudur.
 
TABİATIN YERİNE, AŞKIN BİR ADALET İKAME ETME DÜRTÜSÜNÜN SONUCU; BİZİ ENSEST EĞİLİMLERE İTİYOR…
 
Bu özlem yansımaları/yansıları olarak, üstün bir ırkı insanlar cinsellikten sıyrılmış, arınmış türler olarak tasarladılar. En azından Ufolarda, E.T. filminde vs. olduğu gibi…
 
Sperm bankaları, suni döllenmeyle üreme, mikro enjeksiyon, değişken statüler, kaypak söylemler, klonlama, estetik cerrahi, antiaging, doğaya dönüş-doğu terapileri ve doğu felsefesi karmaşığı Batı bulamaçları ve yerel-modern/global arası ideal bir ‘ekin-kültür’ arayışı sanrısı, bu süreci artıran ve derinleştiren hem sonuç hem de temel ve alt etmenler olarak karşımıza çıkar.
</nowiki
 
 
 
 
 
7
Cinsel kimliğimizi ve cinselliğimizi, libidinal istencimizi eşyalarımıza ihale etmeye kaydırmaya, yansıtmaya başladık. Eşyalarımız daha dişil özellikler gösteriyor oldu. Onlara daha yumuşak davranıyoruz. Ancak işi bitince atıyoruz birer nevrozlu gibi davranıyoruz kendimize, topluma ve eşyalarımıza. Eşyalarımız mekanik dönemlerdeki mekanik eşyalar kadar kaba, yekpare, albenisiz, dayanıklı, dirençli ve uzun ömürlü değiller, zevk alınıp, haz giderildikten sonra atılan salt görsel, görüntüsel fahişeler gibidirler bu metalaşmış nesneler. Bunlar ergonomik, çabuk bozulan, versiyon tasarlanmış seri üretilmiş kompozit, modüler ikonalar, metalaşmış eşyalardırlar....
Yeni kibelemizin yani trendi, modaya uyarlanmış formasyonlarını algılıyoruz. Akıl hastanesine dönüşmüş her düzlemde adı modern olan dünyamızda ve küreselleşme sanrımızın çok kültürlü mozayiğinde....
Bunlarla etkileşimli, dokunmaktik, hassas ilişkiler kuruyoruz. Adeta cinsel olarak birleşme fantezilerimizi (fantazyalarımızı); birbirine benzer olan eşyaların ensest dünyasında onlara tecavüz ederek gerçekleştiriyoruz. Artık bilgisayrlarımız, cep telefonlarımız, arabalarımız, ev eşyalarımız, büro makinelerimiz vesair. Dokunmatik. Akıllı evler, akıllı kapılar. Nerede aymış kafalar...Göstergeler dijital, arabalarımıza aşık oluyoruz. Bireyler artık bilgisayarları ile evlenmekte ve bu yasalarla onanarak meşru kılınmaktadır. (homoseksüel evlilikler türemeye ve meşrulaşmaya başladı) Homojenleşen, transseksüellleşen, bilini körleştirilen modüler bireyleri sistem yumuşak, ergonomik, kompozit, dijital, dokunmatik ve interaktif bir direksiyonu dönderir gibi rahat bir şekilde döndürmekte, çekip çevirmekte ve yönlendirmektedir. Biz arabalrımızn dijital direksiyonlarını çevire dururken.
Eşyalarımızla dokunmatik, interkatif etkileşimli olan ilişkilerimiz ve “etkileşimin” toplusal yaşamımızda bir ideal moda bir söylem , ülkü yegane gaye/ amaç haline gelmesi ile ; nesne-dünyamız, bireyler ve sistem ile adeta çocuğun oyuncakları ile elleri ve ağızları ile kurdukları oto erotizme benzer olan oral bir cinsellik aşamasındayız ve çocuklaştırılmış halimizle.
Dış gerçekliğimizle orral seks yapmaktayız...
Cinsiyetlerin aynılaşması, kadının bir az erkek, erkeğin de kadın konumuna itilmesi be yeni eşitlikçi, liberal, özgür, demokratik, modern ve insan hakları olan veri simulatif durumun getirisi ile sonucudur.
Tabatın yerine aşkın bir adalet ikame etme dürtüdünün sonucu; bizi ensest eğilimlere itiyor.
Bu özlem yansımaları/yansıları olarak üstün bir ırkı insanlar cinsellikten sıyrılmış, arınmış türler olarak tasarladılar. En azından ufolarda ET filminde olduğu gibi.
Sperm bankaları, suni döllenme ile üreme, mikro enjeksiyon, değişken statüler, kaypak söylemler, klonlama estetik cerrahi, ant,agign, doğaya dönüş sanrısı bu süreci artıran ve derinleştiren hem sonuç hem de temel ve alt etmenler olarak karşımıza çıkar.
</nowiki>
 
<!-- Vikiler Satırlarına Kardeş Projelerdeki Madde İsmini Yazınız -->
Anonim kullanıcı